Απο την "Εφημερίδα των Συντακτών" της 9-5-2019

Είναι θλιβερό το φαινόμενο. Σε λίγες ημέρες οι έλληνες καλούνται να ψηφίσουν για την Ευρωβουλή και σχεδόν κανένα κόμμα δεν διατυπώνει πρόταση για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για την πολιτική που σκοπεύει να προωθήσει σε αυτή. Η προεκλογική συζήτηση στρέφεται περί τον Πολάκη, για το θλιβερό γεγονός στο ΜΑΤΙ και γενικά για θέματα που δεν έχουν καμία σχέση με την πολιτική και τη μελλοντική λειτουργία της Ε.Ε., η οποία επηρεάζει  σχεδόν στο σύνολό της και την εθνική οικονομική, κοινωνική και θεσμική πολιτική.  Μάλιστα η Ν.Δ. διατυμπανίζει με αυταρέσκεια ότι οι ευρωεκλογές πρέπει να αποτελέσουν δημοψήφισμα για να φύγει η Κυβέρνηση, ομολογώντας έτσι πανηγυρικά ότι δεν έχει να πει τίποτα για την Ευρωπαϊκή πολιτική, γιατί προφανώς είναι ευχαριστημένη π.χ. από την ευρωπαϊκή οικονομική πολιτική της λιτότητας, της ύφεσης, της ανεργίας, της φτωχοποίησης των πολιτών και της διεύρυνσης των κοινωνικών ανισοτήτων, καθώς και για την πολιτική της Γερμανοποίησης της Ευρώπης, της συρρίκνωσης των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και ελευθεριών των πολιτών. Βέβαια το ίδιο συμβαίνει και με τα περισσότερα από τα υπόλοιπα κόμματα τα οποία εμφανίζονται ως δήθεν φιλοευρωπαϊκά και ευρωλάγνα, ενώ στην πραγματικότητα με αυτή την πολιτική τους συμπεριφορά υποβαθμίζουν την Ε.Ε. και υποσκάπτουν στην πραγματικότητα την πορεία της. Φαίνεται ότι τα κόμματα αυτά δεν παρακολουθούν τις κοινωνικές εξελίξεις στην Ευρώπη, λόγω των απάνθρωπων και καταστροφικών οικονομικών και άλλων πολιτικών που εφάρμοσε μέχρι σήμερα η κυρίαρχη ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρκούνται να διαπιστώνουν ότι υπάρχει ο κίνδυνος να αυξηθεί σημαντικά η ακροδεξιά στην Ευρώπη και κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι το επικίνδυνο αυτό φαινόμενο που θα οδηγήσει μελλοντικά σε διάσπαση και σε διάλυση τελικά τα Ευρωπαϊκής Ένωσης, οφείλεται στο γεγονός ότι η Ε.Ε. από υπερεθνική οντότητα των λαών, της αλληλεγγύης, της σύγκλησης των πραγματικών επιπέδων ανάπτυξης και ευημερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, και της Δημοκρατίας, έχει μετατραπεί σε Ευρώπη των τραπεζών, της οικονομικής ελίτ, της απόκλισης των επιπέδων οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης και της προώθησης των συμφερόντων της Γερμανίας και των χωρών του Ευρωπαϊκού Βορρά. Με άλλα λόγια οφείλονται κυρίως στην απάνθρωπη νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική που εφαρμόζει μετά την Συνθήκη του Μάαστριχ (έτος 1992), που επιβάλλει δεσμευτικά την νεοφιλελεύθερη πολιτική η οποία κατευθύνει τους πόρους των κρατών – μελών, στις μεγάλες οικονομικές μονάδες. Εδώ πρέπει να υπενθυμίσω στις ηγεσίες των δήθεν φανατικών φιλοευρωπαϊκών κομμάτων, ότι πριν τρία περίπου χρόνια, ο Γιούνκερ είχε απευθύνει έκκληση στους Ευρωπαίους ηγέτες ότι πρέπει να αποφεύγουν την διεξαγωγή δημοψηφισμάτων με θέμα – ερώτημα την παραμονή ή όχι στην Ε.Ε., επειδή το πιθανότερο είναι οι πολίτες να επιλέξουν την αποχώρηση, όπως έγινε και στην χώρα μας το 2015. Επίσης πρέπει να τους υπενθυμίσω ότι η Μέρκελ διατύπωσε πριν δύο χρόνια την πολιτική θέση ότι θα πρέπει να οδηγηθούμε στην Ευρώπη «των πολλαπλών ταχυτήτων στην οποία θα ηγηθούν ισχυρά κράτη – έθνη», αναγκαία για την ευρωπαϊκή «ανταγωνιστικότητα». Ο ελληνικός λαός, ο οποίος σε ποσοστό 81% είναι απαισιόδοξος για το μέλλον του θα ανέμενε από τα σημερινά κόμματα, που διατυμπανίζουν ότι δήθεν είναι σύγχρονα κόμματα, με νέες ιδέες και ότι δήθεν διαφέρουν από τους παλαιούς πολιτικούς, την διατύπωση ενός ευρωπαϊκού αφηγήματος, ρεαλιστικού και διαφορετικού, ώστε να τον διευκολύνουν στην λήψη της απόφασης του για την τοποθέτηση της ψήφου του στις ερχόμενες ευρωεκλογές. Αντί οι δήθεν νέοι πολιτικοί να ασχοληθούν με το διακύβευμα των ευρωεκλογών και να διατυπώσουν ένα πολιτικό αφήγημα που να πείθει ότι στην ευρωβουλή και στους λοιπούς ευρωπαϊκούς θεσμούς, θα δώσουν αγώνες για να αλλάξει η πορεία και η λειτουργία της Ε.Ε. και κυρίως η οικονομική και κοινωνική πολιτική της προς όφελος των νέων και της πλειοψηφίας των πολιτών, περί άλλα τυρβάζουν. Αποδεικνύουν ότι η πολιτική συμπεριφορά τους είναι παλαιότερη, της χειρότερης παλαιάς πολιτικής τάξης και ότι οι ηγεσίες των περισσότερων πολιτικών κομμάτων είναι κατώτερες των κρίσιμων σημερινών περιστάσεων. Διακρίνονται για την υποκρισία και την πολιτική υποκουλτούρα. Στερούνται αρετής και τόλμης. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η εναλλαγή στην εξουσία άνευ αρχών  και χωρίς να αντιλαμβάνονται την κρισιμότητα της κατάστασης και για την Ευρώπη, αλλά και κυρίως για την Ελλάδα. Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν και η κοινωνική έκρηξη έρχεται πολύ σύντομα. Ο κοιμώμενος γίγαντας θα εκραγεί πολύ σύντομα, κάτω από το βάρος των μεγάλων οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων. Πλέον οι αντιλήψεις στην Ευρώπη και στη χώρα μας που βλέπουν τις κοινωνίες ως μάζες μέσα από δείκτες, μέσα από αριθμούς που αδιαφορούν για τους ανθρώπους, θα αποδειχθούν καταστροφικές όπως αποδείχθηκε και στο παρελθόν. Γι αυτό, όσο δεν είναι πολύ αργά, θα πρέπει να ασκηθεί και πάλι «ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΞΑΝΑ» και όχι διαχείριση της κρίσης του χρεωκοπημένου νεοφιλελεύθερου συστήματος. Πρέπει να επιδιωχθεί ώστε η Ε.Ε. να αλλάξει άμεσα πολιτική και πορεία, γιατί διαφορετικά το μέλλον της θα είναι αβέβαιο. Η διάσπασή της θα είναι πολύ κοντά. Οι λαοί θα αναλάβουν να πράξουν αυτό που δεν κάνουν ή δεν θα κάνουν οι πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης. Πρώτος ο γαλλικός και μετά οΙταλικός λαός, θα πάρουν την σκυτάλη του αγώνα για μια άλλη Ευρώπη των λαών και όχι των Τραπεζών και των πολυεθνικών. Φαίνεται ότι το μήνυμα του αγγλικού λαού δεν το έλαβαν  οι ηγέτες της Ε.Ε.