Διανιύμε περίοδο πολιτικής αστάθειας

 

Μετά από τρία και πλέον χρόνια σκληρής, ανάλγητης και καταστροφικής για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, μνημονιακής πολιτικής, αποδείχτηκε ότι διαβεβαιώσεις των Κυβερνήσεων προς τον ελληνικό λαό περί σωτηρίας της χώρας ήταν ανακριβείς. Έτσι τα κυβερνητικά μνημονιακά κόμματα κατέστησαν περισσότερο αναξιόπιστα σε μια χρονική στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού έχει ξεπεράσει κάθε όριο αντοχής και ανοχής. Η μικρή και η μεσαία  εισοδηματική τάξη βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να ανταποκριθεί στις πολλαπλές και άνευ αρχών φορολογικές επιβαρύνσεις και στις δανειακές υποχρεώσεις τους, ενώ το ενάμισυ εκατομμύριο των ανέργων και των αστέγων βρίσκονται σε πλήρη αδυναμία να αντιμετωπίσουν ακόμη και τα απολύτως αναγκαία για την επιβίωση αυτών και των οικογενειών τους. Οι περισσότεροι πολίτες βρίσκονται σε κατάθλιψη και δεν αντέχουν  ούτε θα ανεχθούν οποιοδήποτε μικρό ή μεγαλύτερο νέο μέτρο που θα τους δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την ήδη πολύ δύσκολη οικονομική τους κατάσταση.

Τώρα πλέον, που οι προβλέψεις της κυβέρνησης δεν επαληθεύθηκαν και οι διαβεβαιώσεις της ότι δεν θα ληφθούν νέα μέτρα το 2014 και 2015 αποδείχθηκαν ανακριβή, η λήψη νέων μέτρων (ενιαίος φόρος ακίνητης περιουσίας, οι μειώσεις επικουρικών και ενδεχομένως κύριων συντάξεων κ.λ.π.) θα οδηγήσει με βεβαιότητα σε μεγάλη κοινωνική αντίδραση και επακόλουθα σε παρατεταμένη πολιτική αστάθεια. Κατά συνέπεια η οποία φημολογούμενη προσπάθεια της Κυβέρνησης με πολιτικές συναλλαγές και με διάφορες άλλες μεθοδεύσεις  της περιόδου 1965-67 θα πέσει στο κενό ή το πολύ να δώσει βραχυχρόνιες κυβερνήσεις, γιατί δεν υπάρχουν πλέον περιθώρια για συνέχιση αυτής της καταστροφική μνημονιακής πολιτικής.

Ως εκ τούτου, αν δεν αλλάξει ριζικά η οικονομική και κοινωνική πολιτική, θα εισέλθει η χώρα σε μια παρατεταμένη περίοδο πολιτικής αστάθειας, η οποία θα δυναμιτίσει οριστικά το σύνολο του πολιτικού συστήματος.

Χρειάζεται δηλαδή πολιτική ξανά και όχι διαχείριση της κρίσης του αδιεξόδου νεοφιλελεύθερου (καπιταλιστικού συστήματος) που εξυπηρετεί μόνο τους δανειστές και τις κυρίαρχες δυνάμεις της Δύσης.