Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΠΝΕΕΙ ΤΑ ΛΟΙΣΘΙΑ

 Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΠΝΕΕΙ ΤΑ ΛΟΙΣΘΙΑ

 

            Η Ευρωπαϊκή Ένωση υποτίθεται ότι ιδρύθηκε για να λειτουργήσει ως μία υπερεθνική, οικονομική και πολιτική οντότητα, η οποία θα δημιουργήσει συνθήκες ευημερίας των ευρωπαίων πολιτών, θα προστατεύσει και θα αναπτύξει τις οικονομίες των κρατών μελών της. Οι αρχές που υποτίθεται θα διέπουν τη λειτουργία της είναι σύμφωνα με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που αποτελεί το «οικονομικό της Σύνταγμα», όπως το ονόμασαν, η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών-μελών της, η απόλυτη ελευθερία της κίνησης προσώπων και κεφαλαίων και η σύγκλιση των επιπέδων ανάπτυξης και ευημερίας των κρατών - μελών και των λαών της.

Ειδικότερα το άρθρο Β’ ορίζει ότι: «Η Ένωση θέτει ως στόχους:

-       Να προωθήσει την ισόρροπη και σταθερή οικονομική και κοινωνική πρόοδο, ιδίως με τη δημιουργία ενός χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα, με την ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και με την ίδρυση μιας οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η οποία θα περιλάβει εν καιρώ ένα ενιαίο νόμισμα, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας συνθήκης.

-       Να επιβεβαιώσει την ταυτότητά της στη διεθνή σκηνή, ιδίως με την εφαρμογή μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της εν καιρώ διαμόρφωσης μιας κοινής αμυντικής πολιτικής, η οποία μπορεί, σε δεδομένη στιγμή, να οδηγήσει σε κοινή άμυνα.

-       Να ενισχύσει την προστασία των δικαιωμάτων και των συμφερόντων των υπηκόων των κρατών – μελών της με τη θέσπιση ιθαγένειας της Ένωσης».

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο Γ: «Η Ένωση διαθέτει ενιαίο θεσμικό πλαίσιο που εξασφαλίζει τη συνέπεια και τη συνέχεια των δράσεων, που αναλαμβάνονται για την επίτευξη των στόχων της, ενώ παράλληλα τηρείται και αναπτύσσεται το κοινοτικό κεκτημένο».

Επίσης, το άρθρο ΣΤ’ περ. 3 της Συνθήκης αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι: «η Ένωση διαθέτει τα μέσα που απαιτούνται για την επίτευξη των στόχων της και για την επιτυχή εφαρμογή των πολιτικών της».

Ακόμη, σύμφωνα με το άρθρο -2- της ανωτέρω Συνθήκης (όπως ισχύει και σήμερα): «Η Κοινότητα έχει ως αποστολή τη δημιουργία κοινής αγοράς, οικονομικής και νομισματικής ένωσης και με την εφαρμογή των κοινών πολιτικών ή δράσεων που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 3Α, να προάγει την αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων στο σύνολο της Κοινότητας, μία σταθερή και διαρκή και σεβόμενη το περιβάλλον ανάπτυξη, έναν υψηλό βαθμό σύγκλισης των οικονομικών επιδόσεων, ένα υψηλό επίπεδο απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας, την άνοδο του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής, την οικονομική και κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών- μελών».

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο -3- της ίδιας Συνθήκης, μεταξύ άλλων προβλέπεται ότι: «Για τους σκοπούς του άρθρου 2, η δράση της Κοινότητας περιλαμβάνει, σύμφωνα με τους όρους και το χρονοδιάγραμμα που προβλέπει η παρούσα Συνθήκη:

-       γ. Μία εσωτερική αγορά, την οποία θα χαρακτηρίζει η εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων μεταξύ των κρατών – μελών.

-       δ. Μέτρα σχετικά με την είσοδο και την κυκλοφορία των προσώπων στην εσωτερική αγορά, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 100Γ.

-       ι. την ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής».

Ακόμη, σύμφωνα με το άρθρο 4 της ανωτέρω Συνθήκης «Η πραγματοποίηση του έργου που έχει ανατεθεί στην Κοινότητα εξασφαλίζεται από:

-       Ένα Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

-       Ένα Συμβούλιο

-       Μία Επιτροπή

-       Ένα Δικαστήριο   και

-       Ένα Ελεγκτικό Συνέδριο.

Κάθε όργανο ενεργεί εντός των ορίων των εξουσιών που του παρέχονται από την παρούσα Συνθήκη».

Ενώ αυτά ορίζονται ως νομικές, πολιτικές και οικονομικές δεσμεύσεις και σκοποί της Ε.Ε., διαπιστώνουμε καθημερινά ότι τα θεσμικά της όργανα αποφασίζουν και υλοποιούν τα τελείως αντίθετα. Αντί για σύγκλιση των επιπέδων ανάπτυξης και ευημερίας των λαών της Ευρώπης, επιβάλλονται πολιτικές που οδηγούν στην ανεργία, τη δυστυχία και την ύφεση τις περισσότερες χώρες καθώς και στη διάλυση του κοινωνικού κράτους, προς όφελος της Γερμανίας και των αναπτυγμένων χωρών του Βορρά. Αποδυναμώνουν και διαλύουν τη Δημόσια Υγεία, Παιδεία και Κοινωνική Ασφάλιση, ευτελίζοντας τον κοινωνικό μισθό. Υψώνουν τα κράτη – μέλη τείχη του αίσχους για να εμποδίσουν την ελεύθερη κίνηση προσώπων και προσφύγων και τα θεσμικά της όργανα τα επιβραβεύουν  δημόσια και προκλητικά, αντί να επιβάλλουν κυρώσεις που προβλέπει το άρθρο 7 της Συνθήκης. Συνεχίζουν τη χρηματοδότηση των κρατών – μελών που παραβιάζουν τις αποφάσεις του Συμβουλίου Κορυφής για το προσφυγικό, ενώ θα έπρεπε να σταματήσουν τη χρηματοδότησή τους. Τελικά, η Ε.Ε. λειτουργεί ως μηχανισμός προστασίας και προώθησης των συμφερόντων της Γερμανίας, των τραπεζών και των πολυεθνικών συγκροτημάτων σε βάρος των συμφερόντων των περισσοτέρων κρατών – μελών της και των ευρωπαίων πολιτών. Γι’ αυτό και κάθε μέρα που περνάει διαμορφώνονται κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που θα οδηγήσουν στη διάλυσή της.

ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ

 

Αυτή δεν είναι Ε.Ε. των λαών, της αλληλεγγύης και της ισόρροπης ανάπτυξης των κρατών – μελών της. Είναι ένας μηχανισμός βίαιης επιβολής της απάνθρωπης νεοφιλελεύθερης πολιτικής, που παράλληλα αφαιρεί συνεχώς δικαιώματα  και ελευθερίες από τους πολίτες που στενάζουν κάτω από τη μεγάλη ανεργία, τη φτώχεια και την εκμετάλλευση τους από τους ισχυρούς της Ε.Ε. Είναι, επίσης, ένας αδίστακτος μηχανισμός ελέγχου των μικρομεσαίων κρατών – μελών της και υπονόμευσης της εθνικής τους κυριαρχίας. Κατά συνέπεια, η συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής και γενικώς της αντιαναπτυξιακής πολιτικής λιτότητας, που επιβάλλει το ιερατείο της Ε.Ε., είναι εγκληματική πολιτική καταστροφής για τη χώρα και το λαό. Όπως είναι, επίσης, καταστροφική η θέση ότι «αντί οποιασδήποτε θυσίας, Ευρώ», γιατί αυτή η πολιτική θα οδηγήσει σε πλήρη κατεδάφιση της πραγματικής οικονομίας και σε διάλυση της κοινωνίας, σε μία εποχή μάλιστα που η πορεία της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αρνητική και αμφισβητείται καθημερινά η συνέχιση και η ενότητά της.

Γι΄ αυτό τα ελληνικά κόμματα αντί να συζητούν για κυβερνήσεις ευρύτερης συνεργασίας με ουσιαστικό υποκρυπτόμενο στόχο να συνεχίσουν με πιο σκληρό τρόπο την καταστροφική μνημονιακή πολιτική χωρίς λαϊκές  αντιδράσεις, θα πρέπει να κάνουν το τελείως αντίθετο. Δηλαδή να συγκεντρωθούν και να εξετάσουν σοβαρά τις ευρωπαϊκές και διεθνείς συνθήκες και εξελίξεις, να αναλύσουν την ελληνική οικονομική και κοινωνική κατάσταση με βάση το συμφέρον της χώρας και του λαού μας, όχι της Γερμανίας κ.α., και να λάβουν σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον της χώρας και του λαού μας, χωρίς δεδομένα, γιατί δεν υπάρχουν δεδομένα. Σήμερα επανασχεδιάζεται όλος ο πλανήτης. Με διαπλοκές εξωτερικές και εσωτερικές, καθώς και με λογικές της πειθαρχίας στο κελεύσματα της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, και της οικονομικής ελιτ της Ε.Ε., δεν λύνονται τα προβλήματά μας. Αντίθετα διογκώνονται και τελικά θα αποδειχθούν οι σημερινές πολιτικές ηγεσίες, θλιβεροί υπάλληλοι της ελληνικής ιστορίας. Χρειάζεται με άλλα λόγια “ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΞΑΝΑ” και όχι διαχείριση της κρίσης που επιβάλλουν οι ξένοι, οι τράπεζες και τα μεγάλα διεθνή οικονομικά συγκροτήματα.