Η πορεία της Χώρας μας στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση, αλλά και ειδικότερα προς την Ο.Ν.Ε.

 

ΕΙΔΙΚΗ ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ

Τρίτη 2 Ιουνίου 1998

Συζήτηση προ ημερησίας διατάξεως, σύμφωνα με το άρθρο 143 του Κανονισμού της Βουλής, με πρωτοβουλία του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κινήματος, κ. Δημητρίου Τσοβόλα, σε επίπεδο Αρχηγών Κομμάτων, με θέμα: "Η πορεία της Χώρας μας στην Ευρωπαϊκή 'Ενωση, αλλά και ειδικότερα προς την Ο.Ν.Ε."..

 

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Κοινωνικού Κινήματος κ. Δημήτριος Τσοβόλας έχει το λόγο.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΟΒΟΛΑΣ (Πρόεδρος του ΔΗ.Κ.ΚΙ.): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα προκαταβολικά να πω στον κύριο Πρωθυπουργό ότι, όποιος ξεχνάει το παρελθόν, όποιος ξεχνάει την ιστορία του τόπου, του λαού και τη δική του, δεν έχει ούτε παρόν ούτε μέλλον. Και ασφαλώς και εσείς, κύριε Πρωθυπουργέ, δεν θα έχετε μέλλον πλέον, γιατί σας έχει καταλάβει πολύ καλά ο ελληνικός λαός. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα έκανε αυτή την αίτηση και προκάλεσε τη σημερινή συζήτηση, προκειμένου να αρχίσει να ενημερώνεται με πρωτοβουλία της Αντιπολίτευσης, αφού η Κυβέρνηση δεν θέλει να ενημερώσει το λαό, για το περιεχόμενο της Οικονομικής και Νομισματικής 'Ενωσης, έξω από ιδεοληψίες, έξω από προκαταλήψεις, βλέποντας τα πράγματα με γυμνό οφθαλμό ρεαλιστικά. (Θόρυβος στην Αίθουσα)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Παρακαλώ, όχι συζητήσεις μέσα στην Αίθουσα. Σας παρακαλώ!

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΟΒΟΛΑΣ (Πρόεδρος του ΔΗ.Κ.ΚΙ.): Ακόμη, το Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα προκάλεσε αυτήν τη συζήτηση, προκειμένου τα κόμματα αυτές τις κρίσιμες στιγμές να αναλάβουν απέναντι στον ελληνικό λαό την ευθύνη για την πορεία αυτού του τόπου. Και ενώ αυτές ήταν οι προθέσεις του ΔΗ.Κ.ΚΙ. γι' αυτήν τη συζήτηση, πριν από λίγο είδαμε τον Πρωθυπουργό της χώρας να προσπαθεί με γενικόλογες διατυπώσεις, με συνθηματολογίες, με ωραιοποιήσεις να ξεφύγει από την πραγματικότητα, να αποφύγει την ουσιαστική ενημέρωση του λαού μέσω της Βουλής πάνω στο περιεχόμενο της Οικονομικής και Νομισματικής 'Ενωσης. Είδαμε τον κύριο Πρωθυπουργό πριν από λίγο να απευθύνει το ερώτημα προς τη Βουλή και δια της Βουλής προς τον Ελληνικό λαό. Δεν υπήρξε ποτέ προηγούμενο να έχει αυξηθεί τόσο πολύ, όσο τώρα με την Κυβέρνηση του κ. Σημίτη, το κατά κεφαλήν εισόδημα. Απαντώ στον κύριο Πρωθυπουργό: Κύριε Πρωθυπουργέ, δεν υπήρξε ποτέ περίοδος με τέτοιο μεγάλο ποσοστό επαιτών στα φανάρια και σε όλη την Ελλάδα με τόσο μεγάλο ποσοστό ανεργίας, με τόσο μεγάλη φτώχεια, μιζέρια, σε ένα μεγάλο κομμάτι του Ελληνικού πληθυσμού. Ασφαλώς, ο Ελληνικός λαός...(Θόρυβος)

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Παρακαλώ πολύ, να κάνετε ησυχία. Δεν είναι σωστό αυτό.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΟΒΟΛΑΣ (Πρόεδρος του ΔΗ.Κ.ΚΙ.): Κύριε Πρόεδρε ήθελα να πω στους συναδέλφους του ΠΑ.ΣΟ.Κ, να συνηθίσετε στη δημοκρατία και στο διάλογο. 'Οπως εμείς, με σεβασμό ακούσαμε τον κύριο Πρωθυπουργό, τουλάχιστον στοιχειώδης δημοκρατική ευαισθησία, σας επιβάλει να αφήσετε όλους τους ομιλητές να αναπτύξουν τις απόψεις τους. Θλίβομαι, πραγματικά, γιατί ακούσατε πράγματα τα οποία και εσείς οι ίδιοι -είμαι βέβαιος- μέσα σας δεν τα επικροτείτε, γιατί είναι αντίθετα προς την πραγματικότητα και δεν αφήνετε τουλάχιστον εκείνους που έκαναν τον κόπο, νιώθοντας υπεύθυνοι, για την ενημέρωση του λαού να ασχοληθούν με το θέμα και να κάνουν αρχή είτε αρέσει σε κάποιους η άποψή τους είτε όχι, την ενημέρωση του λαού πάνω σε αυτό το σοβαρό θέμα. Είπε επίσης ο κύριος Πρωθυπουργος ότι το πλεονέκτημα που θα έχουν οι εργαζόμενοι από την ένταξή μας στην ΟΝΕ και από την κυκλοφορία του ΕURO και στην Ελλάδα θα είναι οι εργαζόμενοι να πληρώνονται σε ΕΥΡΩ. Μα, είναι τελείως αδιάφοροι, κύριε Πρωθυπουργέ, οι άνεργοι που πολλαπλασιάζονται κάθε χρόνο, αν θα πληρώνονται με ΕΥΡΩ ή με δραχμή, γιατί δεν θα πληρώνονται σε κανένα νόμισμα. Είναι αδιάφοροι επίσης οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί και οι εργάτες, οι οποίοι βλέπουν καθημερινά, μέσα από τους νεολογισμούς σας περί απασχολήσιμου, περί μειωμένης απασχόλησης, να μειώνονται και σε δραχμές τα πραγματικά τους εισοδήματα και οι συντάξεις. Επομένως, αυτά δεν είναι σοβαρά επιχειρήματα που να μπορούν να λεχθούν από έναν Πρωθυπουργό μέσα στη Βουλή. Είπατε επίσης ότι είτε πηγαίναμε στην ΟΝΕ είτε δεν πηγαίναμε είτε βρισκόμασταν στην Ενωμένη Ευρώπη είτε όχι θα έπρεπε να μειώσουμε ως χώρα τον πληθωρισμό το έλλειμμα και το δημόσιο χρέος. Ποιος ισχυρίστηκε το αντίθετο; Η ουσιαστική όμως διαφορά που είναι πολιτική και κοινωνική και ιδεολογική, είναι πώς μειώνεις αυτά τα μεγέθη. Εσείς έχετε επιλέξει το σκληρό, συντηρητικό, αντιλαϊκό τρόπο, ο οποίος παράλληλα αποδιοργανώνει την ελληνική οικονομία, αποδιοργανώνει την παραγωγική βάση της χώρας και την αφήνει έρμαιο στα χέρια των μεγάλων οικονομικών συγκροτημάτων είτε ελληνικών είτε ευρωπαϊκών είτε διεθνών και έτσι η Ελλάδα μετατρέπεται μέσα από αυτήν τη πολιτική σε μία ανίσχυρη χώρα, αδύναμη να ανταποκριθεί στις προκλήσεις των καιρών και σε ευρωπαϊκό και σε διεθνές επίπεδο. Εμείς ως Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα λέμε, ναι, στη μείωση του πληθωρισμού, ναι, στη μείωση των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους αλλά όχι μέσα από μία κοινωνικά άδικη πολιτική που ανακατανέμει άδικα το κόστος σε βάρος των χαμηλών και μεσαίων εισοδηματικά στρωμάτων. Αυτό τελικά, μειώνει την αγοραστική δύναμη στα λαϊκά στρώματα. Αυτό έχει ως συνέπεια τη μείωση της ζήτησης και κυρίως ειδών λαϊκής εγχώριας παραγωγής που αυτό φέρνει τη μείωση της παραγωγικής δραστηριότητας και κατ'επέκταση το κλείσιμο χιλιάδων μικρομεσαίων και αγροτικών και αστικών μονάδων, που το ζήσαμε τα τελευταία οκτώ χρόνια. Ξέρουμε ότι με βάση τα στοιχεία που έχουν επεξεργαστεί οι υπηρεσίες, ότι εκατόν πέντε χιλιάδες μέχρι το τέλος του προηγούμενου χρόνου μικρομεσαίες αστικές επιχειρήσεις έχουν βάλει λουκέτο και έκλεισαν. Επομένως, μη βάζετε ψευτοδιλήμματα. Κανένας δεν λέει και περισσότερο ο υποφαινόμενος, ότι δεν πρέπει να μειωθούν τα ελλείμματα, το δημόσιο χρέος και ο πληθωρισμός. Αλλά αυτά πρέπει να μειωθούν μέσα από βελτίωση της παραγωγής και της παραγωγικότητας και όχι μέσα από εξαθλίωση ενός μεγάλου τμήματος του ελληνικού πληθυσμού, που αυτή η εξαθλίωση φέρνει παράλληλα και αποδιοργάνωση και συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης της χώρας. Αυτά τα ελάχιστα πάνω στις ανακρίβειες, πάνω στον αποπροσανατολισμό που θέλησε να περάσει προς τον ελληνικό λαό ο κύριος Πρωθυπουργός. Εγώ δεν θα ακολουθήσω αυτήν την ανακριβολογία του κυρίου Πρωθυπουργού, αυτήν την επιφανειακή ανάπτυξη του μεγάλου αυτού ζητήματος, που έχει σχέση με την πορεία της χώρας, με την πορεία του ελληνικού λαού, με την πορεία όλων των επερχόμενων γενιών. Και θα επιχειρήσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη Βουλή και μέσω της Βουλής στον ελληνικό λαό, να κάνω μια σοβαρή ανάλυση για το τι ακριβώς σημαίνει Οικονομική και Νομισματική 'Ενωση, ποιές οι συνέπειες και το τι πρέπει να κάνουμε εμείς σαν χώρα μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη, αν θέλουμε πραγματικά να έχουμε και ένα λαό με φρόνημα υψηλό, ένα λαό ενωμένο, με κοινωνική συνοχή, αλλά και παράλληλα μια χώρα η οποία δεν θα παρακολουθεί σαν φτωχός συγγενής τις εξελίξεις στην Ενωμένη Ευρώπη, αλλά θα μπαίνει δυναμικά, με ανάπτυξη, απασχόληση και κοινωνική προστασία στο ευρωπαϊκό και διεθνές γίγνεσθαι. Αν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθούσαμε τις απόψεις του κυρίου Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης, που έχει τονίσει κατ'επανάληψη στο πρόσφατο παρελθόν, ότι θεωρεί ότι η ένταξη της χώρας μας στην Ο.Ν.Ε. είναι υπέρτατος εθνικός στόχος, τότε θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε αυτήν τη θέση του κυρίου Πρωθυπουργού και της Κυβέρνησης ως τη μια νέα μεγάλη ιδέα για τη χώρα, για τον ελληνισμό, αφού η Ο.Ν.Ε. κατά την άποψη του κυρίου Πρωθυπουργού που ακούστηκε και πριν από λίγο σήμερα, μπορεί να λύσει σχεδόν όλα τα ζητήματα, από φτηνά δάνεια, φτηνά αυτοκίνητα, από φτηνή απόκτηση κατοικίας, μέχρι και την επίλυση των εθνικών θεμάτων. Φυσικά, αν ήταν έτσι τα πράγματα και αν υπήρχε αυτή η μαγική λύση, τότε θα άξιζε ο ελληνικός λαός, να υποστεί και μεγάλες θυσίες. Τι είναι, όμως, τελικά; Σε απλά ελληνικά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Οικονομική και Νομισματική 'Ενωση είναι οικειοθελής αντικατάσταση από εκείνους που θέλουν, αλλά και που μπορούν με τους ονομαστικούς δείκτες, του εθνικού τους νομίσματος από ένα κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα που λέγεται Ο.Ν.Ε. Σύμφωνα με τις Συνθήκες του Μάαστριχτ και του 'Αμστερνταμ, για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος επιβάλλεται στις χώρες να συγκλίνουν ως προς τους ονομαστικούς οικονομικούς δείκτες και κυρίως, ως προς τα επιτόκια, τον πληθωρισμό, το δημόσιο χρέος, αλλά και το πρωτογενές έλλειμμα. Και εδώ, είναι η πρώτη σκόπιμη απόκρυψη απ'όλους αυτούς οι οποίοι δεν θέλουν να καταλάβουν οι λαοί της Ευρώπης τι σημαίνει πρωτογενές και όχι συνολικό ακαθάριστο, όπως το λέμε στα οικονομικά, έλλειμμα. Ασφαλώς στο θεσμικό πλαίσιο για την ΟΝΕ, που είναι αυτές οι συμβάσεις, δεν γίνεται καμία αναφορά στα κριτήρια για την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, ούτε το ποσοστό της ανεργίας, που υπάρχει ή θα υπάρχει τη συγκεκριμένη στιγμή σε οποιαδήποτε χώρα επιθυμεί να ενταχθεί στην ΟΝΕ, ούτε το επίπεδο της κοινωνικής προστασίας ή της κοινωνικής πολιτικής ούτε το επίπεδο της κοινωνικής συνοχής που έχει το κρατος, για να μπορούμε να πούμε ότι αυτή η πορεία και αυτή η οντότητα έχει ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Τί συμβαίνει μέχρι τώρα; Στη φάση αυτή που διανύουμε, όπως είναι γνωστό, μετά την απόφαση που πάρθηκε στο Συμβούλιο Κορυφής στις 2 Μαϊου 1998, έντεκα από τις δώδεκα χώρες που ήθελα να μπουν στην ΟΝΕ, εντάχθηκαν. Η μόνη που δεν εντάχθηκε, παρά το γεγονός ότι το επιθυμούσε η Κυβέρνηση, ήταν η Ελλάδα. Και είναι σημαντικό να τονίσω -και τονίζεται αυτό για πρώτη φορά, για να το μάθει η Βουλή και ο ελληνικός λαός- ότι αν θα πάρετε την απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών, αλλά και του Συμβουλίου Κορυφής, που ήταν οι Αρχηγοί των κρατών, θα διαπιστώσετε, για να δείτε πόση είναι η αξιοπιστία της Κυβέρνησης σε αντίθεση με αυτά που λέει επί τόσο καιρό στον ελληνικό λαό και στη Βουλή ο κύριος Πρωθυπουργός, ότι ορισμένες από τις χώρες που εντάχθηκαν στο EURO και στην ΟΝΕ στις 2 Μαϊου δεν είχαν πετύχει όλα τα κριτήρια σύγκλισης, που ανέφερα προηγουμένως και που περιλαμβάνονται στη σύμβαση του Μάαστριχτ και του EURO. Εν τούτοις με πολιτικά κριτήρια και μόνο τα παρέκαμψαν και τους ενέταξαν. Ποιες είναι αυτές οι χώρες; Αν το αμφισβητεί ο κύριος Υπουργός, εδώ και τώρα να με διακόψει. Είναι η Ιταλία, η οποία παρ'ότι έχει δημόσιο χρέος πολύ περισσότερο, διπλάσιο από εκείνο που προβλέπει η Σύμβαση του Μάαστριχτ, εντάχθηκε. Είναι η Φιλανδία, της οποίας παρ'ό,τι λείπουν δύο κριτήρια, εντάχθηκε. Και μεταξύ αυτών ένα, που είναι και τυπικό, ήταν ότι έπρεπε να είναι δύο χρονια πριν την ένταξη στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, όπου βέβαια δεν ήταν γιατί εντάχθηκε το Νοέμβριο του 1996. Το ίδιο έγινε και με το Βέλγιο, το οποίο και αυτό είχε υψηλό δημόσιο χρέος. 'Αρα, οι ισχυρές χώρες -πολιτικά εννοώ- που είχαν κύρος και δεν έλεγαν "ναι" στο διευθυντήριο, εντάχθηκαν παρ'ότι δεν πληρούσαν τους όρους που αναφέρονταν. Αυτό το λέω για να γίνει κατανοητό, πώς αυτά που λέγονται από τον κύριο Πρωθυπουργό ακόμη και και στη δική του πολιτική και λογική, την κυβερνητική, είναι σωστά ή όχι. 'Εντεκα λοιπόν χώρες εντάχθηκαν. Τρεις χώρες, παρ'ότι είναι στη Ενωμένη Ευρώπη, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Σουηδία και η Δανία και παρ'ότι πληρούσαν τα κριτήρια του Μάαστριχτ για την ένταξη, δεν το ήθελαν και δεν εντάχθηκαν. Για να δούμε όμως γιατί γίνεται η Οικονομική και Νομισματική 'Ενωση;  Τι σκοπό εξυπηρετεί η Οικονομική και Νομισματική 'Ενωση; Είναι η Οικονομική και Νομισματική 'Ενωση αυτό που οραματίζονταν οι λαοί σε όλη την Ευρώπη, άρα και ο ελληνικός λαός, η ευρωπαϊκή προοπτική και η ευρωπαϊκή πολιτική ; Η δική μου απάντηση είναι όχι. Γιατί πρέπει να ξέρετε ότι η ενοποίηση της Ευρώπης περιέχει ή πρέπει να περιέχει δύο πολιτικές. Την πολιτική ένωση και τη νομισματική ένωση. Εδώ όμως γίνεται το τελείως αντίθετο. Αντί να προηγείται η πολιτική ένωση και η σύγκλιση των επιπέδων, οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας των λαών, αντί να προωθείται πρώτα η αλληλεγγύη για να υπάρξει συνοχή στο χώρο της Ευρώπης και όχι μόνο σε κάθε μία χώρα, γίνεται το τελείως αντίθετο και πρωτότυπο: Προωθείται η νομισματική ένωση. Γιατί προωθείται η Οικονομική και Νομισματική 'Ενωση, ενώ δεν προηγείται η πολιτική ένωση; Ορισμένοι στην Ενωμένη Ευρώπη ολένε ότι πρέπει να προηγηθεί γιατί αυτό αποτελεί δήθεν το προοίμιο της πολιτικής ένωσης. Και συνεχίζουν αυτοί και λένε ότι επειδή δεν μπορούν αυτήν τη στιγμή τα κράτη-μέλη στην Ενωμένη Ευρώπη να τα βρουν λόγω σύγκρουσης εθνικών συμφερόντων, πρέπει να προηγηθεί η νομισματική για να προετοιμασθεί η πολιτική ένωση στο απώτερο μέλλον. Παράλληλα, όμως, υπάρχει και μία άλλη άποψη άλλων κρατών μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη, που είναι μέλη της όπως είμαστε και εμείς. Αυτά τα κράτη λένε ότι η νομισματική ένωση χρειάζεται προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι δυσκολίες από την παγκοσμιοποίηση της αγοράς και της οικονομίας. Υπάρχει, όμως και μία τρίτη άποψη που λέει ότι δεν πρέπει η Ενωμένη Ευρώπη να προχωρήσει σε πολιτική ενοποίηση. Πρέπει να μείνει μόνο ως ένας χώρος εμπορικών συναλλαγών στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης της αγοράς. Εδώ είναι αξιοσημείωτο ότι η Μεγάλη Βρετανία παρ'ότι είναι από τους θιασώτες της παγκοσμιοποίησης της αγοράς και έχει ατλαντικό βάθος, δηλαδή, παίρνει εντολές από τις ΗΠΑ για τα προωθούμενα στην Ευρώπη, και ότι παρ'ότι έχει όλα τα κριτήρια για να μπει στην ΟΝΕ και στη ζώνη του ΕURO λέει όχι και δεν μπαίνει. Εδώ έχουμε ένα σημείο που θα το αναφέρω για ενημέρωση της Βουλής και του ελληνικού λαού. Θα το πω για δεύτερη φορά απαντώντας και στον κύριο Πρωθυπουργό που ρώτησε, τι προτείνουμε. Πρέπει να αντιληφθούμε και να αντιληφθεί η Κυβέρνηση και όλος ο ελληνικός λαός, ότι μέσα στην Ευρώπη υπάρχουν δύο στρατηγικές εκ διαμέτρου αντίθετες. Σε κάθε μία στρατηγική αντιστοιχεί διαφορετική αμυντική και εξωτερική πολιτική για τις χώρες της Ευρώπης.

Η μία στρατηγική έχει ως άξονα τη Γερμανία. Αυτή η στρατηγική θέλει να έχει μελλοντικά η Ευρώπη χαρακτηριστικά, έστω και χαλαρά, πολιτικής ένωσης. Η άλλη στρατηγική, ισχυρή μάλιστα, έχει ως άξονα τη Μεγάλη Βρετανία. Γι'αυτό και η Μεγάλη Βρετανία βρίσκεται έξω από την ΟΝΕ και το EURO μαζί με τη Σουηδία και τη Δανία. Αυτή η στρατηγική δεν θέλει πολιτική ένωση. Θέλει την Ευρώπη όχι μόνο τώρα αλλά και στο μέλλον, όχι μόνο μέχρι το 2002, σαν ένα χώρο ανταλλαγής εμπορευμάτων και οικονομικών συναλλαγών που να είναι ενταγμένος στην παγκοσμιοποίηση για να ικανοποιεί την απαίτηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Κατά συνέπεια, όπως αντιλαμβάνεσθε κύριοι συνάδελφοι, είναι αβέβαιη η τελική μορφή της Ενωμένης Ευρώπης. Δεν μπορεί κανένας σήμερα να ξέρει, αν είναι σοβαρός και υπεύθυνος για να κατευθύνει τις τύχες ενός τόπου και ενός λαού, ποια από αυτές τις στρατηγικές θα επικρατήσει. Βλέπουμε τι γίνεται. Βλέπουμε τις παρεμβάσεις που γίνονται με το μακρύ χέρι των Ηνωμένων Πολιτειών προς την Ενωμένη Ευρώπη μέσω της Αγγλίας και όχι μόνο. Εμείς ως Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα λέμε ότι όταν ακόμα και σήμερα δεν είναι προσδιορισμένο, αλλά αντίθετα είναι αβέβαιο το μέλλον της Ευρώπης, είναι λάθος, είναι έγκλημα για τη χώρα μας που έχει τόσα πολλά ανοιχτά εθνικά θέματα, αλλά και κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, να λέμε ότι είναι μονόδρομος η ένταξη στην Ενωμένη Ευρώπη. Εμείς λέμε ασφαλώς να παραμείνουμε στην Ενωμένη Ευρώπη. Αυτή είναι η θέση του ΔΗ.Κ.ΚΙ. Αλλά θα πρέπει να παρακολουθούμε προσεκτικά τις εξελίξεις και γι' αυτό το λόγο θα πρέπει να προωθήσουμε μία πολιτική και οικονομική και κοινωνική και εξωτερική μια και δεν υπάρχει ενιαία ευρωπαϊκή εξωτερική και αμυντική πολιτική, η οποία θα υπηρετεί με βάση τις δομές της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, τη χώρα και το λαό, μια οικονομική και κοινωνική πολιτική, η οποία θα δίνει έμφαση στη μείωση των ελλειμμάτων του δημόσιου χρέους και του πληθωρισμού, όχι μέσα από τις λογικές του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου, αλλά μέσα από ανάπτυξη με άξονα την αποκέντρωση, την περιφερειακή ανάπτυξη, τη μικρή και μεσαία επιχείρηση επιλέγοντας με βάση τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που έχουμε ως χώρα και ως οικονομία -και υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία περί αυτού- τους κλάδους και τους τομείς όπου μπορεί να λειτουργήσει η μικρή και η μεσαία αγροτική και αστική επιχείρηση. 'Ετσι, λοιπόν, θα μπορέσουμε να μειώσουμε τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος με υγιείς οικονομικούς τρόπους, χωρίς να αποδυναμώνουμε τη χώρα, χωρίς να κάνουμε ανίσχυρη τη χώρα μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη και παράλληλα θα μπορέσουμε να ενεργοποιήσουμε το σύνολο του ελληνικού λαού και των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας. Και εδώ πρέπει να πω το εξής: Διερωτηθήκατε ποτέ κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πόσο βλαπτική και πόσο ολέθρια είναι η θέση που διατυπώνει η Κυβέρνηση και ο κύριος Πρωθυπουργός επί δύο χρόνια που λέει ότι είναι μονόδρομος για την Ελλάδα η ένταξη στην Ο.Ν.Ε., όταν εμείς έχουμε ανοικτά τρία εθνικά θέματα; Τι λένε, κύριε Πρωθυπουργέ, οι Τούρκοι, όταν ακούνε αυτήν τη θέση; Τι λένε οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Γερμανία, η Αγγλία, η Γαλλία που έχουν αντίθετα προς τα δικά μας συμφέροντα στην περιοχή του Αιγαίου, της Μέσης Ανατολής και στην Κύπρο;  Δεν είναι λογικό, όταν βλέπουν οι Τούρκοι, οι Αμερικάνοι και οι Γερμανοί, να έχετε αυτήν τη θέση και να τη θεωρείτε μονόδρομο, να υπολογίζουν και να λένε απόλυτα σωστά, αφού τους δίνετε εσείς το επιχείρημα και δεν ακολουθείτε ούτε καν την αναγκαία πατριωτική ελληνική στρατηγική και τακτική, ότι αφού γι' αυτούς είναι το άλφα και το ωμέγα η ένταξη στην Ο.Ν.Ε., -η οποία ένταξη στην Ο.Ν.Ε., τι απαιτεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Πάρτε και διαβάστε για λίγο τις συμφωνίες που υπέγραψε ο κύριος Πρωθυπουργός στις 2 Μαίου και επίσης τις συμφωνίες που υπέγραψε την 1η Μαίου ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για το EURO. Λέει ότι πρέπει να μειώνουμε συνεχώς το δημοσιονομικό έλλειμμα. Πρέπει να φθάσουμε χωρίς ημερομηνία λήξης και μετά την ενδεχόμενη ένταξη στην Ο.Ν.Ε. και πάλι σε πλεονασματικά αποτελέσματα στον προϋπολογισμό- άρα είναι ευάλωτοι, γιατί αν εμείς τους απειλήσουμε φραστικά, όπως το ζούμε τον τελευταίο καιρό, δεν τολμούν να προχωρήσουν σε ο,τιδήποτε άλλο, γιατί θα τους ανατρέψει αυτούς τους υπολογισμούς τους οικονομικούς που κάνουν; 'Αρα πιέστε από όλες τις πλευρές, είναι δεδομένη η Ελλάδα μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη μ' αυτήν τη θέση, και το βλέπουμε και το ζούμε τις τελευταίες ημέρες με την προσπάθεια που κάνει η Αγγλία που προεδρεύει στην Ενωμένη Ευρώπη. Και φαντάζεσθε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πόσο αυτό παίζει και από πλευράς τακτικής αρνητικό ρόλο για τη χώρα μας και τα εθνικά θέματα, όταν έχει ανατραπεί ο συσχετισμός δυνάμεων στην περιοχή μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας; Κατά συνέπεια, για μας είναι λάθος η Κυβέρνηση να υποστηρίζει αυτήν τη θέση, γιατί αυτή η θέση είναι βλαπτική και για ένα ακόμα λόγο. Γιατί εμείς πιστεύουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σοβαρά και υπεύθυνα ότι η Ελλάδα ούτε το 2002, δεν πρόκειται με οικονομικά κριτήρια να μπει στην Ο.Ν.Ε. Γιατί το λέω αυτό; Μια ματιά στην απόφαση Συμβουλίου Κορυφής. Ποια είναι τα μεγέθη που είχαν οι άλλες χώρες που μπήκαν στην ΟΝΕ; Ποια είναι τα μεγέθη τα αντίστοιχα τα δικά μας; Γιατί εμείς δεν είχαμε κανένα από τα κριτήρια, όπως αναφέρεται ρητά σε αυτήν την απόφαση και στην έκθεση. Από εκεί θα καταλάβετε, ότι οι χώρες που μπήκαν στην ΟΝΕ, οι έντεκα, έχουν πληθωρισμό από 1,2% μέχρι 1,6%. Εμείς όπως αναφέρει ρητά η 'Εκθεση, είχαμε 5,2% στις 2 Μαϊου που έγινε η ένταξη. Δηλαδή, έχουμε περίπου τέσσερις φορές επάνω από το κατώτερο που έχει η πρώτη χώρα που μπήκε μέσα στην ΟΝΕ. Και εδώ είναι ο σκληρός πυρήνας, όπως λέμε, του πληθωρισμού. Φαντάζεσθε, ότι μέσα σε ενάμιση χρόνο είναι -και μπορεί να μιλάμε σοβαρά- πιθανό και δυνατό να πάει ο πληθωρισμός περίπου τέσσερις φορές κάτω απ' ό,τι είναι σήμερα που βρίσκεται στο όριο εκείνο του σκληρού πυρήνα; Μόνο για ανεύθυνους οικονομικά ανθρώπους μπορεί να δοθεί απάντηση θετική. Δεύτερον, όσον αφορά το δημόσιο χρέος. Πάρτε την έκθεση του Προϋπολογισμού του 1998, που κατέθεσε η Κυβέρνηση στη Βουλή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, που την ψηφίσατε, για να δείτε στη σελίδα 180 όπου έχει το χρέος, ότι ήταν 109% στο ΑΕΠ στις 31.12.1997 με τον ορισμό του Μάαστριχτ, που δεν υπολογίζει το χρέος των ασφαλιστικών ταμείων, που μαζί με το χρέος των ασφαλιστικών ταμείων -που σημαίνει εκτός ορισμού Μάαστριχτ- είναι πάνω από 120%.  Φαντάζεται κανείς αλήθεια, ότι μετά από δεκαέξι, δεκαοκτώ μήνες, θα μπορέσει να προσεγγίσει το δημόσιο χρέος από το 109% στο ΑΕΠ περίπου το 60% ή το 70% ή το 80% ή το 90%; Μα, εάν γίνουν αυτά πρέπει να γυρίσει η κοινωνία ανάποδα και πρέπει να μας πάρουν με το ξύλο, να πάρουν την Κυβέρνηση με το ξύλο το 90% του ελληνικού λαού. Γιατί τότε η ανεργία θα φθάσει στο 25%, η φτώχεια και η δυστυχία θα φθάσει σε τέτοια επίπεδα που ασφαλώς τότε δεν θα υπάρχει δημοκρατία, κύριε Πρωθυπουργέ, και κύριοι της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο εμείς τι λέμε; Αφού δεν υπάρχει δυνατότητα ένταξης με οικονομικά κριτήρια, η Κυβέρνηση πάει -και εδώ είναι το δεύτερο μεγάλο της λάθος- το οικονομικά ανέφικτο για την ένταξη να το κάνει πολιτικά εφικτό. Γι' αυτό εξηγείται και η αλλαγή που έχει κάνει ο κ. Σημίτης από τον Ιανουάριο που έγινε Πρωθυπουργός στην εξωτερική πολιτική και στους χειρισμούς στα εθνικά θέματα. Αυτά τα λέω να σημειωθούν, γιατί ο καθένας αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες γι' αυτά που θα επακολουθήσουν και στα εθνικά και στα οικονομικά και στα κοινωνικά θέματα. Τέρμα οι ανακρίβειες. Γιατί αυτός ο λαός δεν αντέχει πλέον τέτοιες ανακρίβειες και τέτοιους αποπροσανατολισμούς. Για να πετύχει, λοιπόν, με πολιτικά κριτήρια την ένταξη στην ΟΝΕ, αφού δεν μπορεί ούτε το 2001 και το 2002 να πετύχει τα οικονομικά κριτήρια, άρχισε να ασκεί μια πολιτική του καλού παιδιού μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη. Γι'αυτό ακριβώς το λόγο είχαμε τη στροφή 180 μοιρών και στα ελληνοτουρκικά και στο Κυπριακό και στο Σκοπιανό, τα οποία όλα υπογείως προωθούνται με ένα τρόπο επικίνδυνο για τα δικά μας συμφέροντα. Εμείς λοιπόν λέμε, ότι το ΔΗ.Κ.ΚΙ. έχει σαφώς ευρωπαϊκό προσανατολισμό. 'Ομως, πιστεύουμε, ότι αυτή η έλλειψη κοινής γραμμής μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη δεν μας αφήνει την πολυτέλεια και με τα ανοιχτά εθνικά αλλά και τα μεγάλα οικονομικά κοινωνικά προβλήματα να μπούμε με τέτοιους ρυθμούς μέσα σε δεκαοκτώ μήνες στην ΟΝΕ, που δεν τους αντέχει άλλο η κοινωνία, δεν τους αντέχει η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, πολύ περισσότερο όταν αυτό πάμε να το πετύχουμε με ενδοτική πολιτική πάνω στα εθνικά θέματα. 'Αρα, τι πρέπει να κάνουμε; Πρέπει, κατά την άποψή μας, να μην ακολουθήσουμε αυτούς τους ρυθμούς. Και για να μην ακολουθήσουμε, τότε θα πρέπει να μη βιαστούμε να πάμε το 2002, πριν δούμε ότι έρχεται τουλάχιστον η πολιτική ένωση με σύγκλιση των πραγματικών επιπέδων ανάπτυξης και μια σειρά άλλα ζητήματα που ανέφερα πριν. Μόνο έτσι θα διασφαλίσουμε και την εθνική μας υπόσταση και τα εθνικά μας σύνορα, αλλά θα διασφαλίσουμε παράλληλα και μια πορεία της Ελλάδας και του λαού στην Ενωμένη Ευρώπη αντάξια των προσδοκιών και ταυτόχρονα θα μπορέσουμε πράγματι να διατηρήσουμε την κοινωνική συνοχή που είναι αναγκαία σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, εν όψει των μεγάλων κινδύνων οι οποίοι ελλοχεύουν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εκτός από τις συνθήκες που ανέφερα, όπως θα ξέρετε στην Ευρώπη υπάρχει και μια άλλη συμφωνία σταθερότητας και ανάπτυξης. Ρίξτε μια ματιά όσοι δεν προλάβατε να τη διαβάσετε. Τι σημαίνουν όλα αυτά που είπε σήμερα ο κύριος Πρωθυπουργός; Σημαίνουν ότι είναι ανακρίβειες και το γνωρίζει ο κύριος Πρωθυπουργός και παρ' όλα αυτά λέει ανακρίβειες στη Βουλή και στον ελληνικό λαό. Ρίξτε μια ματιά επίσης, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο τι είπε πριν από λίγες εβδομάδες ο διευθύνων σύμβουλος της μεγαλύτερης αυτοκινητοβιομηχανίας της FIAT. Είπε ότι το μεγάλο πρόβλημα που θα υπάρξει μετά τη λειτουργία του ΕΥΡΩ θα είναι η ανεργία. Και σε συνέντευξη που έδωσε σε Ισπανική εφημερίδα τι είπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; 'Οτι το πρόβλημα της απασχόλησης δεν πρόκειται να λυθεί αν δεν υπάρξει ανάπτυξη και κυρίως αν δεν υπάρξουν επενδύσεις του δημόσιου τομέα. Και δεν είναι μόνο αυτός, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Διαβάστε τι είπε πριν από λίγες μέρες σε συνέντευξη στον "ECONOMIST" ο Υπουργός Εργασίας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την πορεία της οικονομίας μέσα σ' αυτό το σύστημα το νεοφιλελεύθερο της παγκοσμιοποίησης. Εκεί λέει ότι η ανεργία φουντώνει και ότι θα πρέπει οι μεγάλες επιχειρήσεις οι οποίες εκμεταλλεύονται την κατάσταση και το σύστημα να επιβαρύνονται με φόρους και όχι τα λαϊκά στρώματα προκειμένου να υπάρξει πορεία μελλοντικά, έστω και κατά λίγο, ανάπτυξης και δημιουργίας απασχόλησης και όχι ανεργίας. Για να μην πω άλλο αμερικάνικο περιοδικό το οποίο επαναλαμβάνει τα ίδια και μάλιστα προσθέτει, ότι ενώ κάποτε οι απολύσεις θεωρούνταν ατιμία από τους λαούς, τώρα οι απολύσεις είναι βραβείο που δίνεται σε κυβερνήσεις από το χρηματιστηριακό κεφάλαιο.

Και εδώ τι κάνει η Κυβέρνηση; Ακόμη και στα πλαίσια της δικής της πολιτικής τι επιχειρεί να κάνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να πάει δήθεν, που δεν πρόκειται να πάει, με οικονομικά κριτήρια στην ΟΝΕ; Η πολιτική της είναι η ιδιωτικοποίηση των πάντων και μάλιστα με αδιαφανείς διαδικασίες. Περιορισμός των τακτικών αποδοχών των πραγματικών μισθών και ημερομισθίων και συντάξεων. Προχωράει σε πολιτικές αντιαγροτικές οι οποίες συρρικνώνουν τον αγροτικό τομέα και θέτουν σε εξαθλίωση ένα μεγάλο τμήμα του αγροτικού πληθυσμού. Επίσης, σκέφτεται να προχωρήσει σε αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις και στο ασφαλιστικό σύστημα. Και ας έρθω στο βασικό κομμάτι στις ιδιωτικοποιήσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και κύριε Πρωθυπουργέ, σοβαρά μιλάτε ότι με τις ιδιωτικοποιήσεις στρατηγικών τομέων της οικονομίας για τη μεταφορά όλων των μέσων παραγωγής στις πολυεθνικές εταιρείες στους γνωστούς πέντε, δέκα 'Ελληνες μεγαλοεπιχειρηματίες που τις παίρνουν θα λύσετε το πρόβλημα της οικονομίας και της κοινωνίας και θα κάνετε την Ελλάδα ισχυρή μέσα στο χώρο της Ενωμένης Ευρώπης; Αλήθεια, κύριε Πρωθυπουργέ, αν ήταν έτσι τα πράγματα και αν αυτό το μοντέλο που σήμερα εσείς ευαγγελίζεσθε και το εμφανίζετε ως εκσυγχρονισμό ήταν να λύσει τα προβλήματα των επιχειρήσεων της οικονομίας και του λαού -και μπορείτε να μου δώσετε μια απάντηση εδώ και τώρα- γιατί δεν λύθηκαν αυτά τα προβλήματα; Θα το πω χίλιες φορές,για να το ακούσει ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Η Ολυμπιακή δεν ήταν στον Ωνάση μέχρι το 1975 και το 1975 η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για λόγους οικονομικούς και κοινωνικούς την έκανε κρατική επιχείρηση; Η Εμπορική, που σήμερα θέλετε να την κάνετε ιδιωτική, δεν ανήκε στον Ανδρεάδη και την πήρε ο αείμνηστος Παπαληγούρας και τον κατηγόρησαν για σοσιαλίζοντα Υπουργό της Νέας Δημοκρατίας; Τα ναυπηγεία δεν ανήκαν επίσης στον Ανδρεάδη και σε μία σειρά άλλες επιχειρήσεις; Αλήθεια, κύριε Πρωθυπουργέ, η "Πειραϊκή-Πατραϊκή" δεν ανήκε στον Κατσάμπα και στο Στράτο και κάνατε ιδιωτικοποίηση τώρα και δώσατε ένα εργοστάσιο στην Ευρυτανία στους ίδιους πάλι. Αφού διαγράψατε τα χρέη -είναι τραγικό, να το ακούσει ο ελληνικός λαός, αυτός είναι ο εσκυγχρονισμός- το πήραν οι ίδιοι Κατσάμπας-Στράτος και, όπως ξέρετε, το άφησαν τώρα πριν από λίγες μέρες κλειστό και τους εργαζόμενους στο δρόμο. Αν, λοιπόν, κύριε Πρωθυπουργέ, η ιδιωτικοποίηση έλυνε το πρόβλημα -δώστε μας αυτήν την απλή απάντηση, που την καταλαβαίνει πολύ καλά ο κάθε πολίτης- γιατί όταν ήταν στον ιδιωτικό τομέα χρεοκόπησαν; Τις χρεοκόπησαν οι ιδιώτες, χρεοκόπησαν και την ελληνική οικονομία, χρεωκόπησαν και τον ελληνικό λαό. Και αν ενθυμείσθε -επειδή φαίνεται να ξεχνάτε το παρελθόν- το 1978 εδώ στη Βουλή -πάρτε τα Πρακτικά της Βουλής του Φεβρουαρίου του 1978- όταν συζητήθηκε ο προϋπολογισμός του 1978 -γιατί τον Οκτώβριο του 1977 είχαμε εκλογές- ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος τότε ήταν νεοφιλελεύθερος, κάνοντας κριτική στον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή και στη Νέα Δημοκρατία τον κατήγγειλε για τις μεγάλες αυτές προβληματικές επιχειρήσεις, εν όψει της ένταξης της χώρας στην ΕΟΚ το 1981. Και σεις τώρα θέλετε να μας πείτε, ότι ξεπουλώντας αυτές τις επιχειρήσεις πάλι στους ίδιους ή σε άλλους σαν αυτούς που τις χρεοκόπησαν -και τώρα τις παραδίδετε με διαγραφή χρεών που ήταν από το αίμα, από τον ιδρώτα του ελληνικού λαού- ότι αυτοί θα βγάλουν την οικονομία και το λαό από τα αδιέξοδα. 'Οχι, κύριε Πρωθυπουργέ. Εδώ προωθείτε σκόπιμα, μία συνειδητή αντιλαϊκή, συντηρητική πολιτική, που δεν οδηγεί σε οικονομική ανάκαμψη, δεν δημιουργεί προϋποθέσεις για αντιμετώπιση των μεγάλων οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων. Είναι μία πολιτική που απλά ανακατανέμει άδικα τον εθνικό πλούτο υπέρ των ολίγων, των οικονομικά ισχυρών και σε βάρος της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, πλειοψηφίας η οποία στενάζει σήμερα κάτω απ' αυτήν την αδιέξοδη αντιλαϊκή οικονομική και κοινωνική πολιτική. Και είναι εκείνες οι δυνάμεις της εργασίας και της παραγωγής, οι δυνάμεις του πολιτισμού, οι δυνάμεις των γραμμάτων, της τέχνης και της επιστήμης, οι οποίες υφίστανται αυτές τις συνέπειες. Γι' αυτό το ΔΗΚΚΙ προσδιορίζοντας με βάση το σήμερα στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και διεθνώς ποιος είναι ο μη προνομιούχος 'Ελληνας, καθορίζει ότι μη προνομιούχοι 'Ελληνες, μη προνομιούχοι Ευρωπαίοι, μη προνομιούχοι σε όλον τον πλανήτη είναι οι άνθρωποι της εργασίας, οι άνθρωποι της παραγωγής και της δημιουργίας, οι οποίοι υφίστανται τις τραγικές συνέπειες αυτής της αδιέξοδης νεοφιλελεύθερης αντιλαϊκής πολιτικής. Χρειάζεται, κατά συνέπεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια τελείως διαφορετική πολιτική. Μας είπε ο κύριος Πρωθυπουργός ότι θα έχουμε νομισματική ισορροπία. Αλήθεια, κύριε Πρωθυπουργέ -και δώστε μία απάντηση τώρα στη Βουλή- αν είναι έτσι για όσες χώρες μπαίνουν στο Μηχανισμό Συναλλαγικών Ισοτιμιών, όπως μπήκαμε και εμείς το Μάρτη, αν είναι έτσι για όσες χώρες μπαίνουν στο EURO να έχουν σταθερότητα στο νόμισμα, γιατί, ενώ είχατε ανακοινώσει ότι θα κλειδώσουν οι ισοτιμίες στις 2 του Μάη, δεν κλείδωσαν οι ισοτιμίες και ανεστάλη η λήψη απόφασης στο Συμβούλιο Κορυφής και στο Συμβούλιο Υπουργών; Μπορείτε να δώσετε απάντηση; Δεν θα δώσετε ασφαλώς γιατί η απάντηση είναι αντίθετη από αυτά που είπατε πριν στη Βουλή και μέσω της Βουλής στον ελληνικό λαό γιατί ακριβώς κανένας δεν διασφαλίζει τη σταθερότητα του νομίσματος είτε της κάθε χώρας είτε του ΕΥΡΩ για τις χώρες που μπήκαν στο ΕΥΡΩ από εδώ και πέρα και πολύ περισσότερο από την 1.1.1999 αν αυτό λειτουργήσει. Λέω "αν" και το υπογραμμίζω. Γιατί ακριβώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είμαστε σοβαροί, δεν είμαστε υπεύθυνοι όταν θέλουμε να λεγόμαστε πολιτική ηγεσία αυτού του τόπου και δεν τονίζουμε στον ελληνικό λαό ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής την κυριαρχία τους την επιδιώκουν και την επιτυγχάνουν πέρα από τη στρατιωτική δύναμη και ισχύ κυρίως με την κυριαρχία του δολαρίου. Αλήθεια υπάρχει κανένας που μπορεί να υποστηρίξει ότι η Αμερική θα θυσιάσει την κυριαρχία του δολαρίου αφήνοντας λεωφόρο για να αναπτυχθεί χωρίς νομισματικούς κραδασμούς ένα νέο νόμισμα και μάλιστα ευρωπαϊκό που θα αποτελεί τη συνισταμένη πολλών δεκάδων μελλοντικά χωρών; Αυτός είναι ο λόγος. Δεύτερον αλήθεια παρακολουθήσατε την πορεία του ΓΙΕΝ, του νομίσματος της Ιαπωνίας που είναι η άλλη ανταγωνίστρια χώρα στην Ευρώπη από πλευράς οικονομικής; Είδατε το κατρακύλισμα του τελευταίου καιρού στο ΓΙΕΝ που πέρα από τα προβλήματα στην Ιαπωνία από την άλλη μεριά έχουμε τρομακτική αύξηση των εξαγωγών ιαπωνικών προϊόντων και έχει δημιουργήσει μεγάλο πονοκέφαλο ακόμη και στις ΗΠΑ;  Μετά από όλα αυτά ειλικρινά μπορεί κανένας σοβαρά να υποστηρίζει ότι μπαίνοντας στο μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών όπως μπήκε η Ελλάδα το Μάρτιο ή στο EURO θα σταματήσουν οι διαταραχές και ότι θα υπάρχει πλέον νηνεμία; Και αν είναι έτσι, κύριε Πρωθυπουργέ, δώστε άλλη μία απάντηση εδώ και τώρα. Αυτό σημαίνει σύγχρονη πολιτική με διάλογο ουσιαστικό μέσα στη Βουλή και ενώπιον του ελληνικού λαού. Διαψεύδετε; Το 1989 μπήκε στο Μηχανισμό των Συναλλαγματικών Ισοτιμιών η αγγλική λίρα. 'Οταν το 1992 αντιμετώπισε το μεγάλο πρόβλημα δεν βγήκε η "Κεντρική Γερμανική Τράπεζα" να υποστηρίξει, παρ' ότι ήταν μέσα στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, την αγγλική λίρα γιατί προστάτευσε τα δικά της συμφέροντα. Και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο παρ' ότι ήταν μέσα στο μηχανισμό το 1992 βγήκε από το μηχανισμό και έκτοτε δεν ξαναμπήκε. Το ίδιο συνέβη και με την Ιταλία και με άλλα νομίσματα το ισπανικό, το πορτογαλικό. Επομένως μη λέτε τέτοια πράγματα, κύριε Πρωθυπουργέ, γιατί θα τα βρείτε μπροστά σας και πάρα πολύ σύντομα. Τέλος είπατε -και είναι τελείως ανακριβές- προς τη Βουλή και τον ελληνικό λαό ότι, εάν θα μπούμε στην ΟΝΕ την επόμενη μέρα θα υπάρχει εργασία, δεν θα υπάρχει ανεργία, το σημείωσα, θα υπάρχει κοινωνικό κράτος. Μα σοβαρά το υποστηρίζετε αυτό, κύριε Πρωθυπουργέ; Μήπως δεν προλάβατε να διαβάσετε το κείμενο που υπογράψατε; Μήπως δεν προλάβατε να διαβάσετε την έκθεση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος που έγινε εν όψει του Συμβουλίου Κορυφής για την ένταξη των δώδεκα χωρών στην ΟΝΕ; Διότι εκεί λέει τα τελείως αντίθετα. Ακόμη έχει παράγραφο που λέει ότι και αν ακόμη κάποια χώρα πετύχει τους στόχους των ονομαστικών δεικτών πιο νωρίς από το χρόνο που περιλαμβάνεται στη σύμβαση, τότε δεν θα σταματήσει τη λιτότητα, θα συνεχίσει τη λιτότητα. Και αυτή είναι ρητή κατηγορηματική δέσμευση. Επίσης, κύριε Πρωθυπουργέ, είχατε πει στον ελληνικό λαό ότι δήθεν δεσμεύτηκαν οι άλλες χώρες στις 2 του Μάη, ότι η Ελλάδα θα μπει το 2001. Είναι ανακρίβεια γιατί δεν θέλω να το χαρακτηρίσω με πιο βαρύ χαρακτηρισμό! Κύριε Πρωθυπουργέ, δεν λέει αυτό, το κείμενο της συμφωνίας. Μην το αμφισβητήσετε γιατί αυτό είναι το κείμενο που μας δώσατε εσείς. Αυτή είναι η ενημέρωση που μας κάνατε, μας δώσατε ένα κείμενο που είχε δημοσιευθεί προηγουμένως. Τίποτε άλλο, ούτε την έκθεση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος. Εσείς δεν ξέρετε, κύριε Πρωθυπουργέ; Αυτό είναι το σχέδιο της απόφασης, 1ης Μαϊου-που προετοίμασε τη δική σας - του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι -είναι αυτό που μου έδωσε ο κύριος Πρωθυπουργός, δεν είναι δικά μου χαρτιά- τι λέει: "Το Συμβούλιο Υπουργών Οικονομικών επαναλαμβάνει ότι την ευθύνη για τη δημοσιονομική εξουσία έχουν και εξακολουθούν να έχουν τα κράτη-μέλη και ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 104 β' παράγραφος 1, η Κοινότητα δεν ευθύνεται για τις υποχρεώσεις των κρατών-μελών, ούτε τις αναλαμβάνει". Πού είναι η δέσμευση; Σας λέει εδώ ότι αν δεν πετύχετε τους στόχους των ονομαστικών δεικτών, είναι δική σας ευθύνη. Παρακάτω επίσης, λέει ότι δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθούν αιτιολογία για χρηματοδότηση προς κάποια χώρα, αν δεν πετύχει αυτούς τους στόχους. Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να πιστεύω ότι η σημερινή συζήτηση αποτέλεσε την αρχή για ενημέρωση του λαού. Η σημερινή συζήτηση, επίσης, πριν κλείσει, θα πρέπει να λάβει υπόψη μία κατάσταση που υπάρχει σήμερα. Και η κατάσταση που υπάρχει σήμερα είναι το γνωστό πρόβλημα της Ιονικής. Κύριε Πρωθυπουργέ, στην Ιονική, πέρα από το ότι είναι λάθος η τρίτη τράπεζα της Ελλάδος να δοθεί σε οποιαδήποτε άλλη μικρότερη τράπεζα, δεν εξυπηρετεί τους στόχους για τη βελτίωση ανταγωνιστικότητας της τράπεζας. Εδώ λέτε ότι πάτε σε εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα. 'Εχετε πει κατ'επανάληψη ότι θέλετε να καταργήσετε τον εναγκαλισμό του κράτους προς τις δημόσιες επιχειρήσεις και εδώ κάνατε το τελείως αντίθετο. Γιατί ενώ οι τράπεζες είναι αυτόνομες τραπεζικές ανώνυμες εταιρείες, έχουν δική τους προσωπικότητα, δεν πήραν απόφαση τα όργανα της τράπεζας για ιδιωτικοποίηση ή οτιδήποτε άλλο, αλλά εξήγγειλε ο Υπουργός, που δεν έχει δικαίωμα, τελείως παρανόμως, την ιδιωτικοποίηση και προκάλεσε τη μήνι, την οργή και εργαζομένων, αλλά και του λαού που ταλαιπωρείται λόγω αυτής της απεργίας. Νομίζω, ότι όλα αυτά που είπα θα πρέπει η Κυβέρνηση να τα λάβει σοβαρά υπόψη και να σταματήσει να εφησυχάζει στη λογική ότι αυτά που είπε μπορεί να τα πιστέψει ο λαός. Πριν κλείσω, θέλω να αναφερθώ σε μία είδηση που μου έδωσαν, η οποία αν είναι πραγματική, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το καταγγέλλω. Μου έστειλαν ένα χαρτί και μου λένε ότι η ΕΤ, λόγω "βλάβης" δεν κάνει αναμετάδοση. Παραδίδω τους κυρίους για τη δημοκρατία τους, για την ευαισθησία τους, για το ενδιαφέρον τους προς ενημέρωση της Βουλής και του ελληνικού λαού, στην κρίση του ίδιου του λαού.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κύριος Πρωθυπουργός έχει το λόγο.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΗΜΙΤΗΣ (Πρόεδρος της Κυβέρνησης): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κ. Τσοβόλας ή έχει άγνοια των γεγονότων ή διαστρέφει τα πράγματα. Είπε στην αρχή της ομιλίας του ότι ορισμένες χώρες δεν πληρούσαν τα κριτήρια και έγινε πολιτική διαπραγμάτευση και με βάση αυτή την πολιτική διαπραγμάτευση αυτές οι χώρες εντάχθηκαν. 'Ολοι ξέρουν ότι η απόφαση του Συμβουλίου των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και του Συμβουλίου Κορυφής, πάρθηκε μετά από δυο εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ινστιτούτου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και μετά από μια αποτίμηση, η οποία έγινε από το Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών.

'Οσον αφορά τις χώρες οι οποίες συμμετέχουν στην ΟΝΕ, η γνώμη η οποία διατυπώνεται στο κείμενο, είναι ότι οι χώρες αυτές πληρούν όλα τα κριτήρια. Δεν έγινε καμία πολιτική διαπραγμάτευση. Ο κ. Τσοβόλας όμως δεν έχει καταλάβει πώς εφαρμόζονται τα κριτήρια. Παραδείγματος χάρη, για το κριτήριο του δημοσίου χρέους, αναφέρεται το 60% στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αλλά το κριτήριο είναι, ότι πρέπει να υπάρχει μια πτωτική τάση του δημόσιου χρέους, που να τείνει σ' αυτόν το στόχο. Και εκείνο το οποίο εξετάστηκε σ' αυτές τις περιπτώσεις, είναι αν υπήρχε πτωτική τάση. Και υπήρχε πτωτική τάση. Και αυτό ισχύει και για την περίπτωση της Ελλάδας. Βεβαίως, δεν μπορούμε να φτάσουμε το 60% μέσα στους επόμενους δεκαοκτώ μήνες. Θα ήταν τρελό να ισχυριστούμε κάτι τέτοιο. Εμείς, όμως, έχουμε ήδη πτωτική τάση και αυτήν την πτωτική τάση θα εξακολουθήσει και γι' αυτό θα ικανοποιήσουμε αυτό το κριτήριο, όπως επίσης το κριτήριο της ένταξης στο Μηχανισμό των Συναλλαγματικών Ισοτιμιών. Το κριτήριο αυτό έχει ερμηνευθεί ως εξής, ότι πρέπει οι χώρες οι οποίες εντάσσονται, να έχουν στην περίοδο των δυο ετών τις διακυμάνσεις του νομίσματος, στο επίπεδο αυτό που ορίζεται στο Μηχανισμό των Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, είτε συμμετέχουν τυπικά είτε όχι. Αλλά βεβαίως, προτιμότερο είναι να συμμετέχουν τυπικά. Λοιπόν, ούτε εκεί υπήρχε πρόβλημα για οποιαδήποτε χώρα και γι' αυτό έγινε δεκτό ότι πληρούν τα κριτήρια. Καμία, λοιπόν, πολιτική διαπραγμάτευση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν -όπως ξέρετε- στην Ευρώπη εκτεταμένες συζητήσεις για το τι θα φέρει η ΟΝΕ, για το ποια είναι τα οφέλη, ποια είναι τα προβλήματα. Και έχουν επισημανθεί προβλήματα, τα οποία θα ισχύσουν σε ένα μεγάλο χώρο, όπως η Ευρώπη, λόγω των διαφορετικών βαθμών ανάπτυξης, λόγω της ύπαρξης διαφορετικών κυβερνήσεων με διαφορετικές πολιτικές. Τι θα συμβεί για παράδειγμα αν στην Ισπανία υπάρχει υψηλός πληθωρισμός υπό τις νέες συνθήκες και στις άλλες χώρες χαμηλός πληθωρισμός; Αν μια χώρα ακολουθήσει μια επεκτακτική οικονομική πολιτική, μια πολιτική με υψηλά ελλείμματα, πώς θα παρέμβει η κεντρική τράπεζα; Και εκεί υπάρχουν πολλές απόψεις.  Θα περίμενε, λοιπόν, κανείς από τον κ. Τσοβόλα, ο οποίος δεν συμφωνεί με αυτήν την επιλογή, να αναφερθεί σ' αυτόν τον πλουσιότατο προβληματισμό για να φωτίσει και τη Βουλή για τις πτυχές εκείνες, οι οποίες παρουσιάζουν προβλήματα. Απ' αυτά τίποτε, μα τίποτε δεν ακούσαμε. Δεν ακούσαμε για κανένα από τα προβλήματα, που συζητώνται σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο. Αλλά στην ουσία τι ακούσαμε; Μια καινοφανή θεωρία. Η καινοφανής αυτή θεωρία είναι ότι εμείς, η Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων και της οικονομίας, την οποία όλοι ξέρουμε και έχουμε, μπορούμε να ακολουθήσουμε μια διαφορετική πορεία απ' όλους τους υπόλοιπους. Γιατί και η Μεγάλη Βρετανία έχει δηλώσει ότι πρόκειται μετά τις επόμενες εκλογές να αποφασίσει αν θα ενταχθεί ή όχι -και η πρόθεση είναι να ενταχθεί- και επίσης η Δανία και η Σουηδία έχουν δηλώσει ότι όταν θα κάνει η Μεγάλη Βρετανία αυτό το βήμα, στην ίδια περίπου εποχή θα προχωρήσουν και αυτοί. Λοιπόν, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε κάποιο χρονικό διάστημα θα συμμετέχουν όλοι. Εμείς, κατά τον κ. Τσοβόλα, η χώρα των δέκα εκατομμυρίων θα πρέπει να μείνει απ' έξω, να έχει τη δικιά της οικονομική πολιτική και να ανταγωνιστεί ένα χώρο των διακοσίων σαράντα, διακοσίων πενήντα εκατομμυρίων. Είναι φανερό ότι αυτό είναι -ας το πω έτσι- αλβανοποίηση της χώρας. Είναι μία πορεία, η οποία θα θέλει να εξασφαλίσει μέσα για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της χώρας μόνο και μόνο μέσα από τις δικές της περιορισμένες δυνάμεις και όχι σε συνεργασία με τους άλλους. Είναι μία πορεία καταστροφής, είναι μία πορεία αρνητική και ο τόπος δεν πρέπει να ακολουθήσει αυτήν την πορεία. Εμείς πρέπει να αναπτύξουμε μία δυνατή Ελλάδα και δυνατή Ελλάδα γίνεται και θα υπάρξει μονάχα μέσα από διαδικασίες διαπλοκής με τις άλλες οικονομίες, μέσα από μία πορεία που θα την κάνει πιο ανταγωνιστική. (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΟΒΟΛΑΣ (Πρόεδρος του ΔΗ.Κ.ΚΙ.): Κύριε Πρόεδρε, το λόγο.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Ο κ. Τσοβόλας έχει το λόγο.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΣΟΒΟΛΑΣ (Πρόεδρος του ΔΗ.Κ.ΚΙ.): Κύριε Πρόεδρε, δεν μπορώ να αντιληφθώ πού βλέπει την Ελλάδα ισχυρή ο κύριος Πρωθυπουργός με αυτήν την πολιτική που κάθε μέρα που περνάει αλβανοποιεί και περισσότερους 'Ελληνες πολίτες. Διότι δεν ξέρω, αν κατά τα μέτρα και κριτήρια του κυρίου Πρωθυπουργού είναι ισχυρή μία χώρα, όταν ξεπουλάει τον εθνικό πλούτο, τα μέσα παραγωγής σε ξένες επιχειρήσεις, όταν, επίσης, σε μία χώρα αυξάνει συνεχώς η ανεργία και κάθε μέρα που περνάει βρίσκεται και μεγαλύτερο κομμάτι πολιτών στους δρόμους ενάντια σε αυτήν την πολιτική. Ας τα κρίνει βέβαια αυτά που είπατε ο ελληνικός λαός που σας άκουσε. Είπατε, επίσης, ότι η Μεγάλη Βρετανία έχει πρόθεση να μπει στην ΟΝΕ. Κύριε Πρωθυπουργέ, το αντίθετο μέχρι τώρα έχει δηλώσει η Μεγάλη Βρετανία. Και πρόσφατα ο Υπουργός Οικονομικών της Μεγάλης Βρεταννίας είπε ότι μέχρι το 2002 δεν το συζητάμε για να μπούμε στην Οικονομική και Νομισματική 'Ενωση. Σας έχει εξηγήσει και άλλη φορά γιατί η Μεγάλη Βρετανία δεν θέλει να μπει, διότι ακριβώς πιστεύει ότι μέχρι το 2002 θα ολοκληρωθεί το θεσμικό πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, οπότε, εάν αυτό πραγματοποιηθεί, ξέρει ότι ελάχιστη αξία έχει και η Ενωμένη Ευρώπη και η Οικονομική και Νομισματική 'Ενωση. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Εάν τώρα εσείς έχετε παρωπίδες και πέρα από τον Κολ, δεν βλέπετε τίποτα άλλο, είναι ιστορία δική σας. Αλλά όμως είμαστε υποχρεωμένοι να ενημερώσουμε τον ελληνικό λαό και να ακούσει και τις άλλες απόψεις, οι οποίες με επιχειρηματολογία υποστηρίχθηκαν από την πλευρά τη δική μου απόψε. Και δεν είναι η μόνη φορά. Τέλος, κύριε Πρόεδρε, είναι ανακριβή αυτά που είπε ο κύριος Πρωθυπουργός για την Ιταλία, τη Φιλανδία και το Βέλγιο.  Εγώ τον κάλεσα να πάρει θέση με βάση τα στοιχεία που μας έδωσε ο ίδιος, εκτός εάν τα αναιρεί τα στοιχεία αυτά, που είναι η απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής της 2ας Μαϊου. Να σας διαβάσω τι λέει για τη Φιλανδία; Στις τρεις προϋποθέσεις και συγκεκριμένα στην τρίτη λέει ότι συμμετείχε στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών από τον Οκτώβριο του 1996. Ξέρετε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 109, για να ενταχθεί μία χώρα μεταξύ των άλλων κριτηρίων πρέπει να έχει και το κριτήριο ότι εντάχθηκε δύο χρόνια πριν στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών. Και εδώ προχωράει και λέει ότι παρ' ότι δεν συμπληρώνει αυτό το κριτήριο, την εντάσσει. Και στο τέλος λέει ότι αυτό το κάνει, γιατί τήρησε μία πολιτική σταθερότητας.  'Αρα, είναι πολιτική συναλλαγή, αφού τα οικονομικά κριτήρια καθορίζονται σαφέστατα στις συμβάσεις του Μάαστριχτ. Προχωράμε στην Ιταλία, αναφέρει το ίδιο. Προχωράμε, επίσης, στο Βέλγιο όπου μάλιστα δύο από τα πέντε κριτήρια δεν έχουν ικανοποιηθεί.

Επομένως, γιατί θέλετε το άσπρο να το κάνετε μαύρο, προκειμένου να υποστηρίξετε τα επιχειρήματα, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα; Κύριε Πρωθυπουργέ, νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο, αντί να προσπαθείτε να πείσετε τον ελληνικό λαό με αυτά τα λόγια που είπατε απόψε για την δραματική κατάσταση που υπάρχει, να βγείτε και να πείτε ανοικτά στον ελληνικό λαό: "Ναι για πολιτικούς λόγους πιστεύουμε ότι πρέπει να ενταχθεί η Ελλάδα". Να πείτε στον ελληνικό λαό ότι πράγματι, μετά την επόμενη μέρα της ΟΝΕ, αν ενταχθεί η Ελλάδα -που για μας είναι τελείως αβέβαιο- τον περιμένουν χειρότερες μέρες, τον περιμένει πιο σκληρή λιτότητα, χωρίς ημερομηνία λήξης. Είναι λογικό το γιατί τον περιμένει λιτότητα, μεγαλύτερη από την ανεργία. Σας ανέφερα συγκεκριμένα δηλώσεις ατόμων που δεν είναι, ούτε σοσιαλιστές ούτε σοσιαλδημοκράτες. Είναι εκφραστές του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος.  Το θέμα είναι, αν αυτά τα οποία γίνονται μπορούν να υπηρετούν την Ελλάδα, μπορούν να υπηρετούν τον ελληνικό λαό. Η δική μας απάντηση είναι όχι. Αντιθέτως δημιουργούν προβλήματα. Αυτό γίνεται, διότι μετά την ένταξη στην ΟΝΕ, μετά την ολοκλήρωση της Οικονομικής και Νομισματικής 'Ενωσης, θα πρέπει να υπάρξει σκληρότερη λιτότητα, για να ανταγωνιστεί η ευρωπαϊκή πλέον οικονομία τις οικονομίες των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Ιαπωνίας, που έχουν σήμερα που συζητάμε -πολύ περισσότερο μετά από τρία τέσσερα χρόνια- πολύ πιο καλές επιδόσεις σε όλα τα μεγέθη και ασφαλώς δεν υπάρχει κανένας ανταγωνισμός. Κλείνοντας, ήθελα να πω ότι αυτό που είπατε στην ομιλία σας και στην δευτερολογία σας ότι δήθεν δεν μπορούμε εμείς - για τους λόγους που ανέφερα που είναι πολιτικοί, οικονομικοί, κοινωνικοί και εθνικοί- να ακολουθήσουμε τη γραμμή που ακολουθεί η Μεγάλη Βρετανία, Δανία και Σουηδία, γιατί εκείνες είναι ισχυρές χώρες, είναι επιχείρημα υπέρ της δικής μου άποψης. Μα, αφού δεν θέλουν να μπουν στο ΕΥΡΩ εκείνες οι χώρες που έχουν ισχυρές οικονομίες και οι οποίες δεν πρόκειται να δημιουργήσουν μπαίνοντας κοινωνικά προβλήματα, προβλήματα στο λαό, εμείς για ένα λόγο περισσότερο πρέπει να ακολουθήσουμε αυτήν την τακτική, ώστε να αναπτύξουμε την οικονομία, ώστε να δημιουργήσουμε εκείνες τις δομές και την υποδομή, η οποία θα επιτρέψει το να μπούμε στην Ενωμένη Ευρώπη κάτω από όρους ανταγωνιστικούς και όχι ως φτωχοί συγγενείς.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Απόστολος Κακλαμάνης): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ζήτησα τον Υπουργό Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στο τηλέφωνο, ο οποίος είχε υπόψη του το θέμα, διότι παρακολουθούσε τη συζήτηση και μου είπε ότι δεν υπήρξε πρόβλημα σοβαρό στη μετάδοση της συζητήσεως από την ΕΤ. Υπήρξε για χρόνο που δεν υπερέβη, όπως μου είπε, το λεπτό, πτώση της τάσεως του ρεύματος. Χρησιμοποιήθηκε η συμπληρωματική γεννήτρια της ΕΤ και συνεχίζονταν κανονικά η συζήτηση και στη διάρκεια που ο Πρόεδρος του ΔΗ.Κ.ΚΙ. ανέφερε το γεγονός. Πάντως, θα έχει πλήρη ενημερώση. Η συζήτηση συνεχίζεται αυτήν τη στιγμή κανονικότατα και καθ' ον χρόνο ο Πρόεδρος του ΔΗ.Κ.ΚΙ. μιλούσε για το θέμα, μεταδίδετο η ομιλία του κανονικά.