Με πρόσχημα την εξυγίανση αποδιαλύουν το κράτος και την κοινωνία

 

Επί είκοσι τέσσερα χρόνια η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΑΣΟΚ διακήρυσσαν την εξυγίανση, τον εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις. Μάλιστα, αυτές οι λέξεις, που όταν τις εννοείς περιέχουν ουσιαστικές και αναγκαίες πολιτικές, αποτέλεσαν τις βασικές θέσεις των Κυβερνήσεων και των κομμάτων αυτών μετά το 1989, για να προσελκύσουν ψηφοφόρους και να κυβερνήσουν τη χώρα. Στην εφαρμοσμένη, όμως, κυβερνητική πολιτική, αυτές οι διακηρυγμένες θέσεις δεν προωθήθηκαν. Έμειναν στα λόγια και αντί για εξυγίανση, εκσυγχρονισμό και μεταρρυθμίσεις, η Δημόσια Διοίκηση, το Κράτος Πρόνοιας, οι δημοκρατικοί θεσμοί, τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα και η διαφάνεια οπισθοδρόμησαν. Επίσης, περιορίστηκαν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Τέλος, τα ελλείμματα του δημόσιου τομέα έφθασαν το 2009 στο 15,6 % του ΑΕΠ και το δημόσιο χρέος ανήλθε περίπου στο 120% του ΑΕΠ.

Έτσι, η εξυγίανση, ο εκσυγχρονισμός και οι μεταρρυθμίσεις χρησιμοποιήθηκαν ως δέλεαρ για να αποπροσανατολιστεί ο λαός, προκειμένου να γίνει  αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος υπέρ των οικονομικά ισχυρών και κυρίως υπέρ του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και σε βάρος της χώρας και της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών. Χρησιμοποιήθηκαν, επίσης, για να υποβαθμιστεί το Ε.Σ.Υ., η Δημόσια Παιδεία και η Κοινωνική Πρόνοια & Προστασία.

Τελικά, με την πολιτική αυτή οδήγησαν σε παρατεταμένη ύφεση την οικονομία, με επακόλουθο την τρομακτική ανεργία και το κλείσιμο δεκάδων χιλιάδων επιχειρήσεων κάθε χρόνο. Και τώρα, καταργούν ανερυθρίαστα χρήσιμες και αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες, για να απολύσουν και άλλους εργαζόμενους, κατ΄ εντολή και για λογαριασμό των διεθνών δανειστών και της Τρόικας. Αδιαφορούν για τις αρνητικές  συνέπειες, που έχουν αυτά και άλλα μέτρα στη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης και στην κοινωνική συνοχή. Κυρίως όμως, αδιαφορούν για τον άνθρωπο και για τις ανθρώπινες αξίες.

Γι΄ αυτό χρειάζεται να αντιδράσει δημοκρατικά ο Ελληνικός λαός, προκειμένου να ανατρέψει αυτή την καταστροφική και αδιέξοδη κυβερνητική πολιτική, αλλά και να ανοίξει ο δρόμος για την εφαρμογή μιας άλλης ριζοσπαστικής, εθνικής, οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, που θα χαράσσεται με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και όχι το συμφέρον των ξένων. Μιας πολιτικής, που θα δίνει ελπίδα και προοπτική στους πολίτες. Θα διαμορφώνει οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες πραγματικής ανάπτυξης, που θα δημιουργεί θέσεις απασχόλησης και όχι συσσώρευση υπερκερδών στους οικονομικά ισχυρούς και θα συμβάλει στην επανίδρυση του Κράτους Πρόνοιας, με παράλληλη αναβάθμιση και πραγματικό εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης, αλλά και των δημοκρατικών και κοινωνικών θεσμών.

Ο εκσυγχρονισμός και οι μεταρρυθμίσεις είναι αναγκαίες και χρήσιμες όταν υπηρετούν τη Χώρα και τους πολλούς και όταν το κόστος τους κατανέμεται δίκαια σε όλους, ανάλογα με την οικονομική τους δυνατότητα. Επίσης, όταν τα οφέλη, που θα προκύψουν, θα κατανεμηθούν δίκαια σε όλους και όχι μόνο στους οικονομικά ισχυρούς, που θα εκμεταλλεύονται τους πολλούς, με φθηνά μεροκάματα, με απάνθρωπες συνθήκες δουλειάς και με ανύπαρκτη κρατική φροντίδα και κοινωνική προστασία.