Ο μύθος της Μνημονιακής ανάκαμψης

 

Τα τελευταία τρία χρόνια η Ελλάδα των μνημονίων ασχολείται μόνο με την εξασφάλιση των δόσεων από την τρόικα, εφαρμόζοντας άκριτα τις εντολές των διεθνών δανειστών της.

Αδιαφορεί βέβαια για τις αρνητικές συνέπειες αυτής της πολιτικής στην πραγματική οικονομία και κοινωνία.

Οι μνημονιακές Κυβερνήσεις επέβαλλαν με βίαιο τρόπο εσωτερική υποτίμηση που οδήγησε σε βαθειά ύφεση και σε τρομακτική αύξηση της ανεργίας.

Επίσης, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού έχει φτωχοποιηθεί, το δημόσιο χρέος, παρά το κούρεμα, αυξήθηκε σημαντικά λόγω της ύφεσης της ανεργίας και των νέων δανεισμών, οι δε αρχικέ προβλέψεις για ανάκαμψη της οικονομίας από το 2012 και στη συνέχεια από το 2013, διαψεύστηκαν παταγωδώς, γεγονός που συνομολογήθηκε ακόμη και από το Δ.Ν.Τ., γι’ αυτό και ετοιμάζεται νέο μνημόνιο με νέα δυσβάσταχτα βάρη για τους πολίτες.

Κατέστρεψαν τις Ελληνικές επιχειρήσεις για να έλθουν ξένοι «επενδυτές» στην Ελλάδα και να αναπτύξουν δήθεν την οικονομία, υπολογίζοντας ότι με την εξαθλίωση των εργαζομένων και την κατάργηση κάθε δικτύου προστασίας τους, θα προσελκύσουν επενδύσεις.

Έχουν οδηγήσει τη χώρα σε πολύπλευρα αδιέξοδα και προσπαθούν να παραπλανήσουν το λαό με ανούσιες διακηρύξεις περί καταπολέμησης της ανεργίας με 160 εκατ. ευρώ που θα μας δώσει τα επόμενα δύο χρόνια η Ε.Ε. και με το ξεπούλημα των στρατηγικών τομέων της οικονομίας και κοινωνίας. Τώρα ετοιμάζουν νέα φορολογικά βάρη στα ακίνητα και στο εισόδημα με τα φορολογικά νομοσχέδια που επεξεργάζονται. Ξεχνούν όμως ή κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν ότι σε περίοδο παρατεταμένης ύφεσης και μεγάλης ανεργίας, η αύξηση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας αυξάνει τη φοροδιαφυγή και όχι τα φορολογικά έσοδα.

Γιαυτό η κυβέρνηση αυτή είναι επικίνδυνη και θα έχει πολύ σύντομη ημερομηνία λήξης.

Οι κυβερνητικοί εταίροι θα αντιληφθούν πολύ σύντομα ότι ο Ελληνικός λαός δεν ανέχεται άλλον εμπαιγμό και πολύ περισσότερο δεν ανέχεται τον αυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης της χώρας.

Έχει αντιληφθεί ο λαός, ότι αυτού του είδους η ανάκαμψη και αν κάποτε έλθει, θα ωφελήσει τους ολίγους, τους οικονομικά ισχυρούς και όχι τους πολλούς που θα εκμεταλλεύονται λίγοι.

Η χώρα χρειάζεται αμέσως ριζική αλλαγή της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, η οποία να στοχεύει στην ανάπτυξη που θα δημιουργεί θέσεις απασχόλησης και όχι συσσώρευση κεφαλαίων στους οικονομικά ισχυρούς. Γιατί η ανεργία αποτελεί την μεγαλύτερη κοινωνική αδικία. Η σταθεροποίηση της οικονομίας πρέπει να επιδιώκεται με αύξηση της παραγωγής και της παραγωγικότητας, καθώς και με αύξηση της απασχόλησης και όχι με εξαθλίωση των πολιτών.

Αυτή την  άλλη οικονομική πολιτική που θα αναβαθμίζει τον άνθρωπο και όχι τα κέρδη των αεριτζήδων, θα πρέπει να αγωνισθούμε να προωθηθεί στη χώρα μας και αυτήν θα πρέπει να στηρίξουν οι καταδυναστευόμενοι Έλληνες πολίτες και πατριώτες.