ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ – ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΩΝ

 

Ο προϋπολογισμός του 2016 συνεχίζει την οικονομικά και κοινωνικά καταστροφική πορεία της χώρας που ξεκίνησε το έτος 1998, όταν εντάχθηκε το εθνικό μας νόμισμα στον Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών, χωρίς καμία προετοιμασία. Συνεχίστηκε το 2002 που άρχισε να λειτουργεί η Ευρωζώνη, με τελείως απροετοίμαστη την πραγματική Ελληνική οικονομία.

Έτσι ήταν αδύνατο η χώρα να ανταγωνισθεί τις οικονομίες των αναπτυγμένων χωρών της Ευρωζώνης (Γερμανία κ.λ.π.).

Αποτέλεσμα αυτού ήταν να πολλαπλασιασθεί το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου της χώρας μας και να καλύπτεται με εξωτερικό δανεισμό, το δημόσιο χρέος να ανέλθει το 2009 στο 124% του Α.Ε.Π. (από 61,5% του Α.Ε.Π. ή 19,5 δισ. ευρώ που ήταν το 1989), και το έλλειμμα του προϋπολογισμού στο 15,6% του Α.Ε.Π. Συνεχίστηκε με τον πιο αδίστακτο και κοινωνικά άδικο τρόπο με τα δύο πρώτα μνημόνια και ολοκληρώθηκε αυτή η καταστροφική, οικονομικά και κοινωνικά πορεία, με το τρίτο μνημόνιο, στα πλαίσια του οποίου εντάσσεται και ο απαράδεκτος προϋπολογισμός του 2016.

Ο νέος αυτός προϋπολογισμός προβλέπει περαιτέρω αύξηση του χρέους της κεντρικής κυβέρνησης, παρά τα σκληρά υφεσιακά και αντικοινωνικά μέτρα που πάρθηκαν επί έξι (6) συνεχή χρόνια.

Συγκεκριμένα η εισηγητική έκθεση εκτιμά ότι το χρέος της Κεντρικής διοίκησης θα ανέλθει στα 326,5 δισ. Ευρώ ή 185,9% του Α.Ε.Π. στο τέλος του 2015, ενώ το 2016 θα διαμορφωθεί στα 337,6 δισ. Ευρώ ή 193,5% του Α.Ε.Π., που προβλέπει ο προϋπολογισμός του 2016.

Αυτήν όμως την οικονομική πολιτική δεν μπορεί να την  αντέξει ούτε η οικονομία ούτε η μικρομεσαία επιχείρηση, ούτε η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού.

Γι’ αυτό και θα δημιουργήσει άμεσα συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας, αλλά και κοινωνικής έκρηξης, που άρχισε να φέρνει πολιτικές αναταράξεις. Φαινόμενα που θα κορυφωθούν με τα νέα απαράδεκτα και άδικα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά νομοσχέδια, καθώς και με άλλες αντιλαϊκές ρυθμίσεις που θα προωθήσει η κυβέρνηση και που τα δέχτηκε με το τρίτο μνημόνιο και το αποδέχτηκαν και τα υπόλοιπα κόμματα που το ψήφισαν.

Η δικαιολογία ότι εκβιάστηκε η κυβέρνηση δεν ταιριάζει σε υπεύθυνες ηγεσίες και κόμματα πολύ περισσότερο όταν αυτοαποκαλούνται «ΑΡΙΣΤΕΡΑ». Οι ηγεσίες δεν εκβιάζονται. Κυβερνούν με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και το συμφέρον του λαού τους. Γι’ αυτό όταν τους απευθύνονται εκβιασμοί, δεν υποκύπτουν σ’ αυτούς, προσφεύγουν με ειλικρίνεια στο λαό, καταγγέλλουν τους εκβιαστές και παραιτούνται αν δεν μπορούν να αντέξουν και να αντιδράσουν στους εκβιασμούς.

Οι πολιτικές ηγεσίες πρέπει να διακρίνονται για την αρετή και τόλμη, για να καταξιώνουν τον υψηλό ρόλο τους.

Γι’  αυτό τώρα, σε αυτή τη συγκυρία, χρειάζεται η χώρα ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΞΑΝΑ που να εξυπηρετεί τη χώρα και το λαό και όχι διαχείριση των καταστροφικών πολιτικών που επιβάλλουν οι ξένες δυνάμεις για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.