Σώζουν τη χώρα με υπερχρέωση - εξαθλίωση - ανεργία και ξεπούλημα

 

«Σώζουν» τη χώρα με υπερχρέωση- εξαθλίωση - ανεργία και ξεπούλημα.

Επί τρία χρόνια ακούμε το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,  τώρα και τη ΔΗΜΑΡ, υποστηριζόμενους από τα φερέφωνα κάποιων ΜΜΕ και από κάποιους πανεπιστημιακούς, να διατυμπανίζουν ότι, με τα μνημόνια και την υφεσιακή πολιτική, σώζουν τη χώρα.

Υποστηρίζουν αυτά, παρότι, με τα μνημονιακά  μέτρα τα τρία αυτά χρόνια, μειώθηκε  το ΑΕΠ συνολικά κατά 20%, όπως ομολογήθηκε πρόσφατα  και από τον Υπουργό Οικονομίας και το δημόσιο χρέος, αντί να μειωθεί, από 119% που ήταν το 2009 αυξήθηκε δραματικά και θα ανέλθει στο τέλος του 2012 στο 180%  του ΑΕΠ. Παράλληλα, η ανεργία υπερδιπλασιάστηκε, το κράτος πρόνοιας (δημόσια υγεία, δημόσια παιδεία, κοινωνικά και ασφαλιστικά δικαιώματα) συρρικνώθηκε και οι νεόπτωχοι πολλαπλασιάστηκαν. Και όλα αυτά έγιναν παρότι πουλήθηκαν τμήματα ή το σύνολο κάποιων ΔΕΚΟ (Ο.Τ.Ε. – Α.Τ.Ε., κ.α.) Ξένοι ελεγκτές έχουν εγκατασταθεί στα Υπουργεία και στον κρατικό μηχανισμό, επιτηρητές και διάφοροι σύμβουλοί τους έχουν πρόσβαση στις κρατικές υπηρεσίες και η Βουλή νομοθετεί σύμφωνα με τις επιθυμίες της τρόικας. Η τελευταία βέβαια είναι η ταπεινωτική και αντεθνική πλευρά της μνημονιακής πολιτικής, που ασκείται με τη συναίνεση και ανοχή των τελευταίων τριών κυβερνήσεων. Η Ελλάδα, παρότι υποτίθεται ότι είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε., έχει εκχωρήσει εξουσίες στις Βρυξέλλες και στο Δ.Ν.Τ., δηλαδή κυρίως στη Γερμανία και στις Η.Π.Α. Με εκβιασμούς για έξοδο από την Ευρωζώνη και με βίαιο τρόπο, αφαιρούνται εξουσίες και δικαιώματα από τη χώρα, ενάντια στο Σύνταγμα και στα συμφέροντα της χώρας και του ελληνικού λαού. Όλα αυτά τα ονομάζουν τα τρία κυβερνητικά κόμματα ως σωτηρία της χώρας και ετοιμάζουν νέα άδικα και σκληρά μέτρα σε βάρος της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, ενώ γνωρίζουν ότι η συνέχιση αυτής της ίδιας μνημονιακής πολιτικής, παρά τη μέχρι σήμερα παταγώδη αποτυχία της, εξωθεί νομοτελειακά σε κοινωνική αναταραχή, σε πολιτική ρευστότητα με την απειλή της γενικευμένης αποσταθεροποίησης και το ελληνικό κράτος χάνει συνεχώς τις ζωτικές λειτουργίες του και τη δυνατότητα να υπερασπιστεί την ίδια την υπόστασή του και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.

Αυτή, όμως, η πολιτική δεν σώζει την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό. Σώζει τους δανειστές και τους οικονομικά ισχυρούς του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Θυσιάζει τα συμφέροντα της χώρας μας και του ελληνικού λαού, στο βωμό ξένων συμφερόντων. Κατά συνέπεια, μόνο μια λύση υπάρχει. Η ενότητα του λαού και η άμεση αντίστασή του στη συνεχιζόμενη αυτή απάνθρωπη και καταστροφική πολιτική. Από τους καναπέδες με μοιρολατρεία δεν αντιμετωπίζονται τέτοιες σκληρές καταστάσεις.