Τέλος στον εμπαιγμό

 

Τέλος στον εμπαιγμό

Κάθε μέρα που περνάει, αποκαλύπτεται με τον πιο σαφή τρόπο ότι οι προεκλογικές δηλώσεις των τριών κομμάτων (Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) για επαναδιαπραγμάτευση με την τρόικα και για ανάπτυξη ήταν «φούσκες». Άλλωστε, αυτοί που υπέγραψαν το ένα ή και τα δύο μνημόνια και απέστειλαν δεσμευτικές επιστολές στην τρόικα, δεν μπορούσαν υποκειμενικά και αντικειμενικά να διαπραγματευτούν. Τώρα, όμως, ήρθε η ώρα της αλήθειας. Ετοιμάζονται νέα σκληρά υφεσιακά μέτρα, που αντί να λύσουν, θα επιτείνουν τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Ετοιμάζονται νέες φορολογικές επιβαρύνσεις. Νέες μειώσεις σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές. Με άλλα λόγια, η Κυβέρνηση θα συνεχίσει την ίδια και χειρότερη οικονομική και κοινωνική πολιτική των τριών τελευταίων ετών που ομολογημένα απέτυχε και οδήγησε σε βαθειά ύφεση την οικονομία, σε πτώχευση την κοινωνία και σε αύξηση, αντί για μείωση, του δημοσίου χρέους. Προφανώς, δεν θέλει να καταλάβει η κυβέρνηση ότι η συνέχιση αυτής της πολιτικής οδηγεί, χωρίς αμφιβολία, στην άτακτη χρεοκοπία και στην έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη, που ήδη πνέει τα λοίσθια. Φέρνουν μεγάλη ευθύνη τα τρία κυβερνητικά κόμματα που συνεχίζουν αυτή την αποτυχημένη και αδιέξοδη πολιτική, η οποία το μόνο  που θα φέρει είναι  κοινωνική αναταραχή  και κίνδυνο για τη δημοκρατία.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η Χώρα χρειάζεται μια  Κυβέρνηση που να θέλει και να μπορεί να  ορθώσει το ανάστημά της στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη. Που θα πρέπει με σαφήνεια και στοιχεία να υποστηρίξει ότι τα μνημόνια αποδιάλυσαν την παραγωγική βάση της χώρας και οδήγησαν σε καταστροφή την Ελλάδα και την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Που θα πρέπει να απαιτήσει με σοβαρότητα και με αυτοπεποίθηση ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, ώστε η σταθεροποίηση της οικονομίας να προωθηθεί με  παράλληλη ανάπτυξη και κοινωνική προστασία, για να ενεργοποιηθεί το σύνολο των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας και να επιτευχθεί κοινωνική γαλήνη και εργασιακή ειρήνη. Δυστυχώς, όμως, η σημερινή Κυβέρνηση και τα κόμματα, που την στηρίζουν, λειτουργούν ως θλιβεροί υπάλληλοι της ελληνικής ιστορίας.